2019 Tochten

Pyramide van Austerlitz


Van 1 Januari tot  28 december 2018 heb ik in totaal 6250 km gefietst. Heb zowel fietstochten in de gemeente, maar ook dag tochten in Nederland gemaakt. In Marbella, Spanje heb ik 10 dagen de wandelvierdaagse begeleid en mee gefietst.Mijn totaal zal is 2018 ca 6500 km.

Toch is niet de afstand belangrijk maar de mensen  die je ontmoet.

—————————————————————————————————–

03-feb-2019
Duiven-Doesburg, visa versa
32 km

Ik geniet ondanks de kou en koude voeten van het landschap van ‘De Liemers’, gelegen tussen Rijn en IJssel en de heuvels van het Montferland en de Veluwe.

Windmolens in het Duivensebroek

In de weilanden zitten zilverreigers als een witte stip aan de horizon. De boerderijen liggen op een verhoging ca 1,5 m boven het overige land. Het open ‘Broek’ wordt nu ook onderbroken door witte stippen van windmolens en een afvalverbranding aan de horizon. Alles veranderd!

Zicht op Doesburg vanaf het fietspad op de dijk,

Het stadsbeeld van Doesburg is ook veranderd. Nieuwbouw aan de IJssel is de façade van de oude stad. Maar in de stad proef je het verleden. Ik fiets een rondje en ga langs de kade terug naar Duiven.

Het was maar 32 km, met koude voeten en veel plezier.

————————————————————————————————-
fietstocht 28 en 29 maart

28  maart 2019

Zaandam-Nibbixwoud

80 km

Het idee is om vanaf Zaandam en rondje Noord-Holland langs de bloeiende bollenvelden te fietsen.

Om 08:15 uur vertrek ik uit Duiven naar Arnhem. Ik mag pas om 09:00 uur met fiets in de trein en om 09:01 gaat er uit Arnhem een trein naar Den Helder en dan hoef ik niet over te stappen.

Om 10:20 uur ben ik in Zaandam. Direct buiten het station staat een groot hotel in een vreemde bouwstijl. Het lijken gestapelde Zaanse-huisjes. Een paar toeristen kijken verbaast en het geeft een lach op het gezicht.

Door de stad ga ik op weg naar de Zaanse Schans. Onderweg in het burgemeester In ’t Veldpark is een dame afval aan het verzamelen. Ik vraag of dit ook namens Go-Clean is. Nee ze doet het op eigen initiatief. Ze vind het een kleine moeite om zo het park schoon te houden. Ze vraagt mij over het fietsen en zegt dat ze met haar man lange afstanden loopt. Ze lopen naar Assi en zijn nu tot in Frankrijk gekomen. De route naar Assi ken ik en dat geeft gespreksstof. De Povlakte daar ziet ze tegen op. Ik noem het de Betuwe in het groot en dat ca 200 km.

Net buiten Zaandam kom ik via LF 7 en een brugje in Haalderbroek. Een straatje met leuke huizen. Niet veel verder is de Zaanse Schans met het Zaansmuseum. Ik zet mijn fiets in de fietsenrekken en ga het museum bezoeken. Bij de kaartverkoop vraag ik of mijn fiets met bepakking daar veilig staat. De dames doen twijfelachtig en ik vraag of de fiets op het terras mag staan. De dames vinden het goed en hebben direct zicht op de fiets. Ik doe een snelle verkenningsronde door het museum en na 45 minuten sta ik weer buiten. Ik moet er nog maar eens meer tijd voor nemen.

Ik fiets rustig door de het openluchtmuseum met Zaanse huisjes. Eerst vraag ik een Japans uitziende jonge dame wat foto’s te maken. Drommen toeristen, meest met Aziatisch uiterlijk lopen langs de molens en maken overal foto’s. Zelf maak ik een foto van bloeiende Narcissen met de molens op de achtergrond.

 

Via Wormer en Oostknollendam kom ik op de Oudelandsedijk vlak bij Spijkerboor waar een markant wachthuis en een namaak kanon staan. Het is een onderdeel van de stelling van Amsterdam.want iets verder ligt Fort Spijkerboor

Het idee is om in Spijkboor met het pontje over de ringvaart te gaan. Het pontje vaart maar er staan nog meer mensen te wachten. Helaas het is een trainingsvaart voor een nieuwe schipper en hij mag ons niet overzetten. Ik probeer hem vriendelijk te overhalen maar het lukt niet. Vanaf de andere kant is het maar 3 km naar De Rijp en moet ik acht km om fietsen. Maar ja het is mij hier al eerder gebeurt dus de route ken ik. Via Schemerhorn kom ik in Avehorn waar ik boodschappen doe. Nu heb ik mijn etensvoorraad voor vanavond bij mij. In Berkhout moet een bekende wonen maar ik heb het adres niet en herken ook de boerderij niet. Blijkbaar zit ik op een andere route. Maar dichtbij Wognum herken ik ineens de boerderij. Letty loopt vanaf de paardenstallen naar het woonhuis/boerderij. Ik roep haar en direct herkend ze mij. Ik krijg een uitnodiging voor de koffie maar sla het in dank af. Ik moet nog op zoek naar een camping. In 10 minuten praten we even bij en dan snel een selfie ik ga weer verder. Net buiten Wognum en vlak voor Nibbixwoud vind ik een camping. Eerst fiets ik er maar eens op en vind wel een geschikte plaats voor de tent. Bij de ingang in het restaurant tref ik de eigenaar €11,08 is de prijs voor een overnachten, maar 10 euro is ook genoeg.

Na het opzetten van het tentje ga ik eten koken. Dan heb ik een nieuw probleem het slangetje van benzine lekt en dat is dusdanig gevaarlijk dat ik niet durf te koken.

Ik weet dat er in Nibbixwoud een restaurant is. Ca 50 jaar geleden heb ik daar maanden in het hotel gezeten voor mijn werk bij de Nederlandse Heidemaatschappij. Wij deden landmetingen voor de ruilverkaveling ‘De Vier Noorder Koggen”.

Het restaurant is een wok-restaurant geworden en ze hebben een één persoonstafel. Voor 25 euro kan ik eten en drinken. Om 20:30 uur vertrek ik in het donker naar de camping en duik mijn slaapzak in. Ondanks dat het ’s nachts flink koud is slaap ik goed. We bedenk ik dat ik nog een paar weken te vroeg ben want nergens staan de bollenvelden in bloei. Dan heeft het ook geen nut om morgen in dit gebied rond te fietsen. Ik besluit om morgenvroeg via Enkhuizen naar Duiven te fietsen. Een flinke tocht van 120 tot 140 km. We zien wel.

 

29  maart 2019

Nibbixwoud-Duiven

132 km

De nacht ben ik goed doorgekomen. Het is om 07:30 uur redelijk dichte mist toch zie ik vraag de zon boven de mist. Via Nibbixwoud ga ik op weg naar Enkhuizen. Ik geen van te voren geplande route dus maak ik op de GPS routes van 30 tot 40 km. Dat werkt goed. Na een kwartier fietsen heb ik ontzettend koude van de mist. Ik heb wel fietshandschoenen aan maar de vingers zijn bloot en steenkoud. Ik stop om een foto te maken van 2 mensen die in de mist op een bollenveld aan het werk gaan. Vage beelden, maar wel bijzonder. Uit de fietstas haal ik een paar dikke sokken en ga ze als handschoenen gebruiken. Na 15 minuten komen de vingers weer op temperatuur. Via Hoogkarspel, Lutje Broek, Grote Broek, en Boven Karspel kom ik in Enkhuizen. Ik maak een rondje door de stad en maak wat foto’s bij de haven. Ik maar weer een nieuwe route naar Lelystad en begin aan de 30 km over de Markerwaard dijk. Bij het begin van de dijk staat op het fietspad een bord; Na 10 km doodlopende weg. Wat is dat? Nadere aanduiding is er niet ik gok het maar en soms komen er toch fietsers van de andere kant. Aan beide zijden van de dijk heeft men zandstranden van 50 tot 100 m breed gemaakt . Overal zijn nog machines van Boskalis aan het werk. Het is goed te zien dat het fietspad van een dikke laag stuifzand is vrijgemaakt. De strandjes worden al volop door watervogels gebruikt. Na 10 km zit er een Duits echtpaar aan de dijk. Ze fietsen naar de Noord-Oostpolder naar Ens. Toch loopt het fietspad toch door. Na 12 km is een horeca uitspanning Checkpoint Charly. Hier is het fietspad met hoge hekken en borden afgezet. Wel zie ik wielrenners bij een bushokje staan. De drie wielrenners zeggen dat het Pendelbusje net is vertrokken. Ik zet mijn krukje naar en wacht rustig af. De Duitser komen ook en ik geef uitleg wat er gaat gebeuren. Na 15 minuten komt een busje die ook geschikt is voor rolstoel vervoer. Aan de achterkant zit een lift en eerst stappen de 3 wielrenners in en dan ga ik met de lift naar boven en pas nog net in het busje. De Duitsers moeten nog een ronde wachten. Tijdens de rit met het busje zie ik wel waarom het fietspad is afgesloten. Overal ligt zand en soms is er geen fietspad meer te zien.

Na 10 minuten ben ik 12 km verder en daar kunnen we weer verder fietsen naar Lelystad. Hier maak ik een route naar Harderwijk. Mijn route gaat over een fietspad langs de oude Knardijk. Even fiets ik op met een echtpaar. De man vertelt dat ze al 25 jaar in Lelystad wonen en hij werkte bij Rijkswaterstaat. Toen ze in Lelystad kwamen wonen was het nog maar een kleine plaats. Na 5 km gaan ze naar de Oostvaardersplassen. Ze zetten een fietstocht uit om met familiebezoek te gaan fietsen. In Eenzaamheid en stralend weer fiets ik naar Harderwijk.

De volgende route is ook weer 30 km naar Otterloo. Via Ermelo en Putten kom ik over prachtige fietspaden door de bossen, op plaatsen die ik nog niet kende. Via Hoenderloo en Arnhem ben ik ’s avonds om ca 21:00 uur thuis en heb ca 132 km gefietst.

 

2019-04-05

Duiven-Arnhem-Lunteren

47  km.

Het wordt een betrekkelijk korte rit. Ik wil wat meer tijd besteden aan mijn uitrusting en aan het Nationale park de Hoge Veluwe. In het bijzonder wil ik het Krüller-Müller meseum weer eens goed bekijken.

Ik vertrek pas om 10 uur en fiets de voor mij bekende route naar De Waterberg.  Eerst bekijk ik de bron van de Juliana-beek in het Park Bronbeek. Rond om Arnhem zijn overal beken. Klingelbeek , Sonsbeek, Sint Jansbeek, Klarenbeek, Bronbeek en nu vond ik de bron van de Juliana-beek . Het is een klein plasje in het park Angerenstein waar het water uit de grond komt. De beek  werd bij de bouw van de wijk onder de grond gestopt en kwam in het riool. Door de bewoners bewoners is de Julianabeek  weer opgegraven en loopt nu door de tuinen  Julianabeek

Na deze voor mij nieuwe ontdekking wil ik de conditie testen en fiets de Monnickensteeg op naar Hoogte 80. Ondanks de 20 km bepakking trap ik zonder problemen in mijn eigen tempo de 6 tot 10 % omhoog. Het kost wel inspanning en het is wel refuserend als met een zware inspanning wordt in gehaald door een bejaarde (iets ouder dan ik) in een elektrische scootmobiel. Toch ben ik dankbaar dat ik het nog kan.  Via de Saksen Weijmar kazerne die woonwijk is geworden, kom ik in het Oerbos op de waterberg. Hier zet ik mijn tentje op en controleer mijn nieuwe benzinebrander. De vorige brander lekte benzine op een slangkoppeling. Geen risico genomen en heb direct een nieuwe besteld.

Na een pauze trek ik verder en op de Kemperbergerweg kijk ik even wanneer het oorlogsmuseum open is. Ik treft twee vrouwen. De oudere vrouw vertelt dat haar broer na de oorlog is begonnen met het verzamelen van de materialen die bij de bevrijding van Arnhem worden gebruikt en werden achter gelaten. Van mijn zwager die op de Klingebeek woonde en na de oorlog 15 jaar was heb ik wel eens gehoord dat er overal oorlogsmateriaal lag en zelfs explosieven.

Al snel sta ik bij de poort van het Nationalepark Hoge Veluwe. Het is zeker 30 jaar geleden dat ik voor het laatst in het park was. Toen ik nog in het Onderzoek werkte was de Hoge Veluwe bijna dagelijks ons onderzoek terrein voor vossen, herten of moeflon onderzoek. Ik herken direct het huisje van Ep Curre en het biologisch veldstation Kemperberg.

Via de heide om ik bij het Kröller-Müller museum en bij de ingang staat het het beeld van meneer Jacques ik weet niet anders dan het beeld heeft bij de ingang gestaan. Wel kijkt het beeld nu naar het Noorden. Eind 1960 keek meneer Jacques nog naar het zuiden. Blijkbaar wilde hij wel een wat   anders zien.

De fietsenstalling is zeker 100 m van de ingang en totaal niet veilig voor mijn fiets met volle bepakking. Met de fiets aan de hand loop ik naar de ingang en vind een geschikte plek. Direct komt een suppoost  naar buiten en zegt in het Engels dat het niet toegestaan is om daar de fiets te stallen en de stalling bij de weg is. In goed Nederlands leg ik hem uit dat al mijn bezit op de fiets zit en ik het geen rustige gedachte vind om het museum in te gaan. Als extra argument geef ik dat ik de fiets bij het Zaans-museum ook voor de deur mocht zetten. Oke, het mag en ik bedank de suppoost. Ik wil de van Gogh schilderijen graag nog eens zien en ik ben niet de enige belangstellende. Veel mensen zijn,aan hun uiterlijk te zien van Aziatische oorsprong. Toch is het prachtig om de schilderijen van dichtbij te zien.

 

De Aziaten vermaken zich bij het schilderij van Venus en haar zoon Amor en krijgen uitleg van van de prachtige schilderijen.

Amor heeft  honing van de bijen gestolen en hij beklaagt zich bij zijn moeder dat de bijen hem steken. Als je het schilderij van dichtbij bekijkt kun je de bijen zien.

 

 

Na een goed uur is mijn museumbezoek voorbij. In Otterloo haal ik eten en dan fiets ik in één stuk door naar Lunteren, waar ik op camping … een plekje voor de overnachting vraag. Als de eigenaar bij de inschrijving om het adres en de woonplaats vraagt vertelt hij dat hij niet zo lang geleden de rotonde bij de RABObank heeft gemaakt. Dat was nog in de periode dat ik wethouder was en al snel komen voor ons beiden bekende namen voorbij.

Ik krijg een plekje dicht bij het toilet en begin mijn tentje op te zetten en de voorbereidingen voor het eten te maken. Als je bij het toilet staat heb altijd loop langs de tent en dan is een praatje snel gemaakt. Een van de campinggasten die er met de caravan staat zegt dat hij en zijn vrouw fietsers zijn en nodigt mij uit op de koffie. Eerst moet ik het eten klaar hebben en geef aan rond 20 uur te komen.