2019 Tochten


Van 1 januari tot  28 december 2018 heb ik in totaal 6250 km gefietst. Heb zowel fietstochten in de gemeente, maar ook dag tochten in Nederland gemaakt. In Marbella, Spanje heb ik 10 dagen de wandelvierdaagse begeleid en mee gefietst.Mijn totaal zal is 2018 ca 6500 km. Toch is niet de afstand belangrijk, maar de mensen  die je ontmoet.

De laatste fietstocht staat bovenaan

2019-06-14
Rondrit in de Gemeente Lingewaard
65 km

Het is eigenlijk maar een hup eindje van 3 km en ik ben bij de pont naar Huissen. Als ik door het dorp Loo fiets en op de dijk het Looveer kan zien, dan zie ik dat de auto’s aan de overkant van de pont afrijden. Ik kan kalm aan doen het duurt nog even voor de pont aan de Duivense kant is. Een fietskaartje kost € 1.10 voor en enkele overvaart. Ik pak een hand kleingeld en laat de pontbaas uitzoeken.

Het is een gierpont. De pont hangt aan een kabel met bootjes. Door de pont schuin op de stroom te leggen wordt de pont naar de overkant gedrukt. Nu heeft de pont een motor, maar toch maakt men gebruik van de gier-kracht van het water.

Ik fiets door de stad Huissen en ga voor een kort bezoek naar Martien van Hemmen. Via, via, zocht hij contact met mij en ik heb een korte film voor hem gemaakt betreffende de Exodus (evacuatie) op last van de Duitse bezetter in oktober 1944. Vandaag wil ik de frontlijn langs de Linge fietsen. Martien heeft mij zoveel vertelt dat het verhaal diepe indruk heeft gemaakt. Ik noemde het dan ook het vergeten verhaal. Na de slag om Arnhem september 1944, konden de geallieerden de brug in Arnhem niet in handen houden. De geallieerden kwamen niet verder dan Elst en de Linge werd de nieuwe frontlijn van oktober 1944 tot april 1945.

De bewoners moesten Evacueren. In Arnhem en in de Betuwe, noord van de Linge moest men naar het Noorden. Ook uit Arnhem moest men vertrekken en ging men richting Apeldoorn.  Het vergeten verhaal is wat de burgers van Huissen kregen te verdragen. 2 oktober 1944 werd de stad door geallieerde bommenwerpers gebombardeerd. Bijna 150 slachtoffer werden noodgedwongen in een massagraf begraven. De stad lag in puin.

Vandaag fiets ik langs de Linge- frontlijn en wil de verhalen op de borden van het Exodus comité lezen.

Rest nog in bewerking

 

 

 

 

 

2019-04-30
Vledder- Meppel
54 km

De beelden in de tuin van Harm Prinsen in Zuidveen.

 

Giethoorn; In een fluisterbootje Nederland en Giethoorn beleven.2019-05-01

Toeristen varen in Giethoorn met een ‘Fluisterbootje”.

Meppel-Teuge
80 km

2019-05-02
Teuge Duiven
51 km

Langs het Apldoorn-Zwolle kanaal. Hoe bijzonder een Muskuseend onder de auto van een muskusrattenvanger.

 

Mijn tentje staat naast het landingsveld van de parachutisten.


2019-04-25 en 26

Trein Zutphen- Busseloo-Deventer-Haarle
Holten-Laren-Vorden-Doesburg-Duiven
ca 120 km

Vanmiddag terug van twee dagen fietsen. Wilde donderdag met de trein naar Groningen, maar vanaf Zwolle reden er 3 uur lang geen treinen.Het is zonde van de tijd en daarom onderweg de plannen aangepast en in Zutphen begonnen met de vraag, Welke kant ga ik op. Eerste idee was noord Veluwe, maar na een stop bij het recreatiegebied Bussloo ineens bedacht om richting Haarle te gaan. Toch wel leuk om zomaar een nieuwe route op de GPS te maken en maar zien wat je tegen komt.

Bij Lettele zag ik een bordje V1 en wat van de weg af was een nader bord met een verklaring voor deze plek. Dit was een lanceerplaats voor de V1 die vanaf hier richting Antwerpen werden geschoten.

Bij Lettele vond ik bij toeval een lanceerplaats voor V1 uit de 2e wereld oorlog. Van hier werden V1 ’s afgeschoten naar Antwerpen.
Wat ik niet wist. De V staat voor Vergeldingswapen! Waarom vergelding? Mogelijk vanwege de bombardementen op Duitse steden Dit is de betonnen baan waar de lanceerstellage op stond.
 — in Lettele, Overijssel, Netherlands.

Beschrijving van de lanceerplaats in Lettele.
https://nl.wikipedia.org/wiki/V1_(wapen)

In Haarle heb ik op een mini-camping overnacht. In de nacht regende het hevig met gevolg dat ik mijn tentje kletsnat moest inpakken.

Toch maar via de Noetselerberg gefietst, het voor mij zo bekende gebied op de Nijverdalseberg , waar ik jaren onderzoek aan korhoenders heb gedaan. Op de plek waar vroeger de korhoenders zaten stond een groepje met vier mensen en een telescoopkijker. Al snel hoorde ik dat ze korhoenders keken en een haan in beeld hadden. Voor het eerst in jaren zag ik weer een haan in de boom zitten en dat gaf toch wel een bijzonder gevoel. Via de Toeristenweg naar Holten en dan Laren

Onderweg zag ik een zelf rijdende elektrische grasmaaier.
Bij deze boerderij hadden ze een: ‘zelf denkende pony’ als grasmaaier. Dat vind ik bijzonder.
 — in Almen.

 

Via Vorden en Baak kwam ik in Steenderen. Bij de AVIKO fabrieken zien ze een 35 m hoog koelgebouw aan het bouwen. De verhoudingen met de bebouwing van het dorp zijn wat zoek. De plaatsing heeft wel de nodige discussie gehad

Ik wist niet wat de AVIKO ( wat staat voor; Aardappel Verwerkende Industrie Keppel en Omstreken, aan het bouwen was dus heb ik het opgezocht
Blijkt een koelhuis te zijn!
https://www.logistiek.nl/warehousing/nieuws/2018/01/aviko-kan-starten-met-bouw-mega-koelhuis-steenderen-101162026
——————————————————————————-
2019-04-18
Duiven-Aarle-Rixtel
90 km

Vrijheid

Twee dagen fietsen in Nederland. Begonnen in Duiven en dan naar Loo en de dijk op. Dit zijn de mooiste weken van het jaar. In de bermen bloeien de paardenbloemen uitbundig. Een enkele Pinksterbloem staat ook al in bloei en de bloeide fruitbomen maken het beeld compleet. Maar het prachtige weer maken twee dagen fietsen tot een feest.

Ik heb een dik uur om bij het pontje van Pannerden naar Millingen te komen. De fietstocht loopt zo voorspoedig dat ik bij de Coop in Pannerden. Zowaar kom ik in de winkel een bekende tegen en we praten over toerisme in de Liemers. Veel bezoekers heeft men van de mensen die de Rijn-route fietsen van Zwitserland naar de Noordzee.

Na het inkopen doen heb ik voldoende voorraad voor overdag. Ik moet nu naar het pontje. Twee dames uit Tolkamer komen ook bij het pontje ze gaan een dagje fietsen. Met Janneke Hogerman kom ik aan de praat over het fietsen en ze vind het leuk dus geef ik haar een kaartje. Ze zal mij op Facebook volgen. Om 10 uur haalt het pontje eerste de fietsers in Millingen en dat zijn toch zeker 10 fietsers. Het pontje heet de ‘Heen en Weer vijf’, overigens een prachtige naam voor een pontje.

Via Duitsland
Na het verlaten van het pontje ga ik door Millingen en fiets via  (Duitsland). Ineens zie ik dat de bermpaaltje  zwart wit zijn. Ook de woningen zijn hoger en liggen vaak op een terp. Dit zijn de uiterwaarden van de Rijn.

Na Kranenburg   is er een knipperlicht en de spoorbomen over de weg zijn dicht. Dit is de oude spoorlijn van Groesbeek naar Kleef en daar kun je met de Fietslorrie  een tocht over het spoor  maken. Ook een vorm van fietsen maar wel een bijzondere tocht.

Nu kom ik langs het Reichswald met op de achtergrond de heuvels van Groesbeek

Na het Reichswald kom ik weer in Nederland en moet de Sint Jansberg in Milsberg op. Ik herinner mij berg, omdat ik ooit boven op een picknickbankje wat heb gegeten. Nu stop ik maar in Milsbeek (Limburg) voor de eerste lichte maaltijd.

Het leuke is, als je een route voor een fietser op Basecamp maakt, je nooit precies weet waar je komt. Nu moet ik door de uiterwaarden van de Maas naar Gennep. Ik fiets langs het riviertje de Niers, wat vanuit Duitsland hier in de Maas komt. Hier ligt de ruïne Vesting ’t Genneperhuis, gelegen aan de monding van de Niers in de Maas. Om de historie zichtbaar te maken en levend te houden zijn delen van de voormalige kroonwerken en grachten in het gebied rondom ‘t Genneperhuis hersteld en zijn diverse bruggetjes aangelegd. Over deze bruggetjes fiets ik naar Gennep. Vlak bij Gennep ligt Niersbrug, die aan het einde van WOII zwaar bevochten werd. Het oude gemeentehuis in het centrum heeft nog steeds een ooievaarsnest op het dak.

Via Valentiniana

Na de brug ga ik langs de Maas via de Heerbaan, de ‘Via Valentiniana’ de Romeinse weg van Nijmegen naar Maastricht.
Bij Boxmeer herinnert het Kasteel Boxmeer nog aan die belangrijk tijd. Hier leer ik weer wat bij. De Romeinen mochten hun doden niet in de stad begraven. Men maakte een vierkante brandstapel in de vorm van een altaar en daarop werd de dode verbrand. De as kwam in een urn en werd vaak, met het laatste bestek of bord wat de overledene gebruikte, langs de weg begraven. Nu begrijp ik waarom er langs de Via Appia Antica van Rome naar het zuiden zoveel grafmonumenten zijn.

Oorlogsmuseum
Ik kom in Overloon en de GPS helpt mij het Oorlogsmuseum Overloon vinden. De fiets zet ik uit het zicht en ga rustig een uurtje het museum bezoeken. In de bossen van Overloon vond in 1944, tijdens operatie Market Garden, een heftig slag plaats. Het museum geeft ook een goed beeld van de eerste jaren van de oorlog en hoe men leefde met de Duitse bezetter.

voertuigen hal in het Museum

Gevonden
Na het museumbezoek fiets ik langs Merselo en ik weet dat Huub en Fien van Ast hier wonen. Ook trof ik ze in 2008 als wandelaars in de bergen in Noord Spanje. Ze waren op weg naar Santiago de Compostella. Ik ken alleen de namen en weet dat ze wandelaars zijn. Ik ga het proberen ze te vinden met deze minimale informatie.
Bij een boerderij aan de rand van het dorp vraag ik een jonge vrouw die in de tuin aan het werken is. De namen zeggen haar niets en ze gaat binnen een oudere vrouw vragen. Ze komt terug met het adres en huisnummer en het is hooguit 1 km verder.

Ik fiets het dorp in. Rechts is een hele groep aan het Jeu de Boules spelen. Al snel vind ik het huis een hun naam staat bij de bel en bij de achterdeur staan oude wandelschoenen met bloemetjes er in. Helaas ze zijn niet thuis. Ik doe een kaartje in de bus en schrijf dat ik op goed geluk langs kwam. Ik ga weer verder, maar nog geen uur later gaat de telefoon Fien heeft het kaartje gevonden en vindt het o zo jammer dat ze niet thuis waren. Ze waren op de Jeu de Boules baan en hebben mij wel langs zien komen en zeiden tegen elkaar :”die is al vroeg op weg!”

Nu is het fietsen door de Peel met heerlijk rustige bossen. In Gemert haal ik eten voor de avond en dan fiets ik naar de minicamping.Vermoedelijk hebben we 2003, toen de camping net open was met de caravan gestaan. ’s Avonds krijg ik een uitnodiging van Carl en Gerda Driessen-Hendriks om op de koffie te komen. We halen herinneringen op en ze vertellen dat zij wandelaars zijn. Dan heb je veel dingen gemeen.

Nu na 90 km overnachten in Aarle-Rixtel.

2019-04-19
Aarle-Rixtel- Helmond, trein Utrecht-Utrecht-Geldermalsen.

Fietsen Geldermalsen naar Rotterdam
88 km

Mijn route naar Rotterdam is volgens berekening 130. Als ik ’s morgen om 08:00 uur op weg ga en door Aarle-Rixtel de route volg kom ik langs herberg  de Croyse hoeve en het gelijknamige kasteel Croy
Vrij snel daarna ben ik na 10 km fietsen in Helmond en dan ontstaat het idee om in Helmond om 09:00 uur een flink stuk met de trein te gaan. Dat ben ik weer. Gewoon de plannen aanpassen. En zo ben ik om 08:45 op station Helmond. De trein naar Utrecht gaat 09:05 maar in wil in Zaltbommel uitstappen. Dan moet ik in s-Hertogenbosch overstappen en met de lokale trein naar Zaltbommel. In de trein komen twee conducteurs de kaartjes controleren. De conducteur zegt tegen mij:”zal ik u dan meer eerst controleren?” Waarop ik zeg:”controleert u maar de kaartjes. Als nu mij moet controleren bent u voorlopig nog niet klaar.” Ik weet niet of hij het begrijpt.

In ‘s-Hertogenbosch kan ik op het zelfde perron overstappen, maar de trein die daar staat gaat terug naar Helmond. Ik kijk nog eens op het aankondigingsbord en het lijkt of de trein waar ik in zat toch in Zaltbommel stopt. Ik stap er maar weer in, maar wat blijkt de trein rijdt in een ruk naar Utrecht.

Wat nu? Fiets ik van Utrecht naar huis?  Met de boemeltrein terug is maar 20 minuten dus dan maar terug. Onderweg besluit ik in Geldermalsen uit te stappen en daar de fietstocht verder te gaan.Nu moet ik wel een nieuwe route maken en zo kom ik in Arkel waar ik boodschappen haal. Na Gorinchem kom ik op een bekende route langs de A15. Het is vrijdagmiddag en er staat al een dikke file. Op mijn fiets kan ik lekker door trappen. In Boven Hardingsveld kom ik in het dorp langs een winkeltje met op het raam de tekst  Tante Neeltje  Er staat een vrouw in de ingang. Ik ben er al voorbij en denk wat zou dat voor een winkeltje zijn. Dus ik draai om en ga het vragen. De dame in de deur vertelt dat het winkeltje vol staat met 2e hands goederen, Iedereen die wat heeft kan een plank huren en betaalt een deel van de verkoopprijs. Zo heeft het dorp toch weer een leuk winkeltje. Ik vraag de vrouw of ze een foto wil maken. 

Net buiten Boven Hardingsveld is een begraafplaats met oorlogsgraven. Het is even zoeken. Er is een Nederlandse soldaat begraven de die in 1940 sneuvelde en een Britse piloot van 22 jaar, die in 1944 met zijn vliegtuig werd neergeschoten. Ik sta een moment stil bij de graven.

Via veel stedelijk gebied kom ik bij Alblasserdam op het Buitenpad. Er is een prachtige picknicktafel en alleen lokale mensen met of zonder hond komen langs. Hier ga ik eerst maar een koken. Een dat vraagt toch wel aandacht van de voorbijgangers. Regelmatig komt iemand een praatje maken en één dame heeft zoveel belangstelling dat ik een visitekaartje geef. Na het eten fiets ik rustig de 2,5 km langs de molens. Ik fiets rustig want er zijn veel buitenlandse toeristen. Half weg stop ik even. Een jonge vrouw komt bij de roeiboot met buitenboordmotor. Ze ervaren met de handeling en trekt de motor aan en vaart naar de overzijde naar een bewoonde molen. Blijkbaar woont ze daar. Ik maak wat foto’s van de molens in Kinderdijk en dan is het tijd om richting Rotterdam te gaan.  Via het veer over de Lek kom ik in Krimpen aan de Lek en dan is het allemaal stedelijk gebied tot het centrum van Rotterdam. Via Kralingen kom ik Rotterdam binnen. 18:50 uur kom ik in het station en kan 19:05 al vertrekken. Twee uur later ben ik thuis. Prachtig

————————————————————

2019-04-05

Duiven-Arnhem-Lunteren
47  km.

Het wordt een betrekkelijk korte rit. Ik wil wat meer tijd besteden aan mijn uitrusting en aan het Nationale park de Hoge Veluwe. In het bijzonder wil ik het Krüller-Müller museum weer eens goed bekijken.

Ik vertrek pas om 10 uur en fiets de voor mij bekende route naar De Waterberg.  Eerst bekijk ik de bron van de Juliana-beek in het Park Bronbeek. Rond om Arnhem zijn overal beken. Klingelbeek , Sonsbeek, Sint Jansbeek, Klarenbeek, Bronbeek en nu vond ik de bron van de Juliana-beek . Het is een klein plasje in het park Angerenstein waar het water uit de grond komt. De beek  werd bij de bouw van de wijk onder de grond gestopt en kwam in het riool. Door de bewoners bewoners is de Julianabeek  weer opgegraven en loopt nu door de tuinen  Julianabeek

Na deze voor mij nieuwe ontdekking wil ik de conditie testen en fiets de Monnickensteeg op naar Hoogte 80. Ondanks de 20 km bepakking trap ik zonder problemen in mijn eigen tempo de 6 tot 10 % omhoog. Het kost wel inspanning en het is wel refuserend als met een zware inspanning wordt in gehaald door een bejaarde (iets ouder dan ik) in een elektrische scootmobiel. Toch ben ik dankbaar dat ik het nog kan.  Via de Saksen Weijmar kazerne die woonwijk is geworden, kom ik in het Oerbos op de waterberg. Hier zet ik mijn tentje op en controleer mijn nieuwe benzinebrander. De vorige brander lekte benzine op een slangkoppeling. Geen risico genomen en heb direct een nieuwe besteld.

Na een pauze trek ik verder en op de Kemperbergerweg kijk ik even wanneer het oorlogsmuseum open is. Ik treft twee vrouwen. De oudere vrouw vertelt dat haar broer na de oorlog is begonnen met het verzamelen van de materialen die bij de bevrijding van Arnhem worden gebruikt en werden achter gelaten. Van mijn zwager die op de Klingelbeek woonde en na de oorlog 15 jaar was heb ik wel eens gehoord dat er overal oorlogsmateriaal lag en zelfs explosieven.

Al snel sta ik bij de poort van het Nationalpark Hoge Veluwe. Het is zeker 30 jaar geleden dat ik voor het laatst in het park was. Toen ik nog in het Onderzoek werkte was de Hoge Veluwe bijna dagelijks ons onderzoek terrein voor vossen, herten of moeflon onderzoek. Ik herken direct het huisje van Ep Curre en het biologisch veldstation Kemperberg.

Via de heide om ik bij het Kröller-Müller museum en bij de ingang staat het het beeld van meneer Jacques ik weet niet anders dan het beeld heeft bij de ingang gestaan. Wel kijkt het beeld nu naar het Noorden. Eind 1960 keek meneer Jacques nog naar het zuiden. Blijkbaar wilde hij wel een wat   anders zien.

De fietsenstalling is zeker 100 m van de ingang en totaal niet veilig voor mijn fiets met volle bepakking. Met de fiets aan de hand loop ik naar de ingang en vind een geschikte plek. Direct komt een suppoost  naar buiten en zegt in het Engels dat het niet toegestaan is om daar de fiets te stallen en de stalling bij de weg is. In goed Nederlands leg ik hem uit dat al mijn bezit op de fiets zit en ik het geen rustige gedachte vind om het museum in te gaan. Als extra argument geef ik dat ik de fiets bij het Zaans-museum ook voor de deur mocht zetten. Oke, het mag en ik bedank de suppoost. Ik wil de van Gogh schilderijen graag nog eens zien en ik ben niet de enige belangstellende. Veel mensen zijn,aan hun uiterlijk te zien van Aziatische oorsprong. Toch is het prachtig om de schilderijen van dichtbij te zien.

 

De Aziaten vermaken zich bij het schilderij van Venus en haar zoon Amor en krijgen uitleg van van de prachtige schilderijen.

Amor heeft  honing van de bijen gestolen en hij beklaagt zich bij zijn moeder dat de bijen hem steken. Als je het schilderij van dichtbij bekijkt kun je de bijen zien.

 

 

Na een goed uur is mijn museumbezoek voorbij. In Otterloo haal ik eten en dan fiets ik in één stuk door naar Lunteren, waar ik op camping … een plekje voor de overnachting vraag. Als de eigenaar bij de inschrijving om het adres en de woonplaats vraagt vertelt hij dat hij niet zo lang geleden de rotonde bij de RABObank heeft gemaakt. Dat was nog in de periode dat ik wethouder was en al snel komen voor ons beiden bekende namen voorbij.

Ik krijg een plekje dicht bij het toilet en begin mijn tentje op te zetten en de voorbereidingen voor het eten te maken. Als je bij het toilet staat heb altijd loop langs de tent en dan is een praatje snel gemaakt. Een van de campinggasten die er met de caravan staat zegt dat hij en zijn vrouw fietsers zijn en nodigt mij uit op de koffie. Eerst moet ik het eten klaar hebben en geef aan rond 20 uur te komen.

—————————————————————————————

fietstocht 28 en 29 maart

28  maart 2019

Zaandam-Nibbixwoud

80 km

Het idee is om vanaf Zaandam en rondje Noord-Holland langs de bloeiende bollenvelden te fietsen.

Om 08:15 uur vertrek ik uit Duiven naar Arnhem. Ik mag pas om 09:00 uur met fiets in de trein en om 09:01 gaat er uit Arnhem een trein naar Den Helder en dan hoef ik niet over te stappen.

Om 10:20 uur ben ik in Zaandam. Direct buiten het station staat een groot hotel in een vreemde bouwstijl. Het lijken gestapelde Zaanse-huisjes. Een paar toeristen kijken verbaast en het geeft een lach op het gezicht.

Door de stad ga ik op weg naar de Zaanse Schans. Onderweg in het burgemeester In ’t Veldpark is een dame afval aan het verzamelen. Ik vraag of dit ook namens Go-Clean is. Nee ze doet het op eigen initiatief. Ze vind het een kleine moeite om zo het park schoon te houden. Ze vraagt mij over het fietsen en zegt dat ze met haar man lange afstanden loopt. Ze lopen naar Assi en zijn nu tot in Frankrijk gekomen. De route naar Assi ken ik en dat geeft gespreksstof. De Povlakte daar ziet ze tegen op. Ik noem het de Betuwe in het groot en dat ca 200 km.

Net buiten Zaandam kom ik via LF 7 en een brugje in Haalderbroek. Een straatje met leuke huizen. Niet veel verder is de Zaanse Schans met het Zaans Museum. Ik zet mijn fiets in de fietsenrekken en ga het museum bezoeken. Bij de kaartverkoop vraag ik of mijn fiets met bepakking daar veilig staat. De dames doen twijfelachtig en ik vraag of de fiets op het terras mag staan. De dames vinden het goed en hebben direct zicht op de fiets. Ik doe een snelle verkenningsronde door het museum en na 45 minuten sta ik weer buiten. Ik moet er nog maar eens meer tijd voor nemen.

Ik fiets rustig door de het openluchtmuseum met Zaanse huisjes. Eerst vraag ik een Japans uitziende jonge dame wat foto’s te maken. Drommen toeristen, meest met Aziatisch uiterlijk lopen langs de molens en maken overal foto’s. Zelf maak ik een foto van bloeiende Narcissen met de molens op de achtergrond.

 

Via Wormer en Oostknollendam kom ik op de Oudelandsedijk vlak bij Spijkerboor waar een markant wachthuis en een namaak kanon staan. Het is een onderdeel van de stelling van Amsterdam.want iets verder ligt Fort Spijkerboor

Het idee is om in Spijkboor met het pontje over de ringvaart te gaan. Het pontje vaart maar er staan nog meer mensen te wachten. Helaas het is een trainingsvaart voor een nieuwe schipper en hij mag ons niet overzetten. Ik probeer hem vriendelijk te overhalen maar het lukt niet. Vanaf de andere kant is het maar 3 km naar De Rijp en moet ik acht km om fietsen. Maar ja het is mij hier al eerder gebeurt dus de route ken ik. Via Schemerhorn kom ik in Avehorn waar ik boodschappen doe. Nu heb ik mijn etensvoorraad voor vanavond bij mij. In Berkhout moet een bekende wonen maar ik heb het adres niet en herken ook de boerderij niet. Blijkbaar zit ik op een andere route. Maar dichtbij Wognum herken ik ineens de boerderij. Letty loopt vanaf de paardenstallen naar het woonhuis/boerderij. Ik roep haar en direct herkend ze mij. Ik krijg een uitnodiging voor de koffie maar sla het in dank af. Ik moet nog op zoek naar een camping. In 10 minuten praten we even bij en dan snel een selfie ik ga weer verder. Net buiten Wognum en vlak voor Nibbixwoud vind ik een camping. Eerst fiets ik er maar eens op en vind wel een geschikte plaats voor de tent. Bij de ingang in het restaurant tref ik de eigenaar €11,08 is de prijs voor een overnachten, maar 10 euro is ook genoeg.

Na het opzetten van het tentje ga ik eten koken. Dan heb ik een nieuw probleem het slangetje van benzine lekt en dat is dusdanig gevaarlijk dat ik niet durf te koken.

Ik weet dat er in Nibbixwoud een restaurant is. Ca 50 jaar geleden heb ik daar maanden in het hotel gezeten voor mijn werk bij de Nederlandse Heidemaatschappij. Wij deden landmetingen voor de ruilverkaveling ‘De Vier Noorder Koggen”.

Het restaurant is een wok-restaurant geworden en ze hebben een één persoonstafel. Voor 25 euro kan ik eten en drinken. Om 20:30 uur vertrek ik in het donker naar de camping en duik mijn slaapzak in. Ondanks dat het ’s nachts flink koud is slaap ik goed. We bedenk ik dat ik nog een paar weken te vroeg ben want nergens staan de bollenvelden in bloei. Dan heeft het ook geen nut om morgen in dit gebied rond te fietsen. Ik besluit om morgenvroeg via Enkhuizen naar Duiven te fietsen. Een flinke tocht van 120 tot 140 km. We zien wel.

 

29  maart 2019

Nibbixwoud-Duiven

132 km

De nacht ben ik goed doorgekomen. Het is om 07:30 uur redelijk dichte mist toch zie ik vraag de zon boven de mist. Via Nibbixwoud ga ik op weg naar Enkhuizen. Ik geen van te voren geplande route dus maak ik op de GPS routes van 30 tot 40 km. Dat werkt goed. Na een kwartier fietsen heb ik ontzettend koude van de mist. Ik heb wel fietshandschoenen aan maar de vingers zijn bloot en steenkoud. Ik stop om een foto te maken van 2 mensen die in de mist op een bollenveld aan het werk gaan. Vage beelden, maar wel bijzonder. Uit de fietstas haal ik een paar dikke sokken en ga ze als handschoenen gebruiken. Na 15 minuten komen de vingers weer op temperatuur. Via Hoogkarspel, Lutje Broek, Grote Broek, en Boven Karspel kom ik in Enkhuizen. Ik maak een rondje door de stad en maak wat foto’s bij de haven. Ik maar weer een nieuwe route naar Lelystad en begin aan de 30 km over de Markerwaard dijk. Bij het begin van de dijk staat op het fietspad een bord; Na 10 km doodlopende weg. Wat is dat? Nadere aanduiding is er niet ik gok het maar en soms komen er toch fietsers van de andere kant. Aan beide zijden van de dijk heeft men zandstranden van 50 tot 100 m breed gemaakt . Overal zijn nog machines van Boskalis aan het werk. Het is goed te zien dat het fietspad van een dikke laag stuifzand is vrijgemaakt. De strandjes worden al volop door watervogels gebruikt. Na 10 km zit er een Duits echtpaar aan de dijk. Ze fietsen naar de Noord-Oostpolder naar Ens. Toch loopt het fietspad toch door. Na 12 km is een horeca uitspanning Checkpoint Charly. Hier is het fietspad met hoge hekken en borden afgezet. Wel zie ik wielrenners bij een bushokje staan. De drie wielrenners zeggen dat het Pendelbusje net is vertrokken. Ik zet mijn krukje naar en wacht rustig af. De Duitser komen ook en ik geef uitleg wat er gaat gebeuren. Na 15 minuten komt een busje die ook geschikt is voor rolstoel vervoer. Aan de achterkant zit een lift en eerst stappen de 3 wielrenners in en dan ga ik met de lift naar boven en pas nog net in het busje. De Duitsers moeten nog een ronde wachten. Tijdens de rit met het busje zie ik wel waarom het fietspad is afgesloten. Overal ligt zand en soms is er geen fietspad meer te zien.

Na 10 minuten ben ik 12 km verder en daar kunnen we weer verder fietsen naar Lelystad. Hier maak ik een route naar Harderwijk. Mijn route gaat over een fietspad langs de oude Knardijk. Even fiets ik op met een echtpaar. De man vertelt dat ze al 25 jaar in Lelystad wonen en hij werkte bij Rijkswaterstaat. Toen ze in Lelystad kwamen wonen was het nog maar een kleine plaats. Na 5 km gaan ze naar de Oostvaardersplassen. Ze zetten een fietstocht uit om met familiebezoek te gaan fietsen. In Eenzaamheid en stralend weer fiets ik naar Harderwijk.

De volgende route is ook weer 30 km naar Otterloo. Via Ermelo en Putten kom ik over prachtige fietspaden door de bossen, op plaatsen die ik nog niet kende. Via Hoenderloo en Arnhem ben ik ’s avonds om ca 21:00 uur thuis en heb ca 132 km gefietst.

 

03-feb-2019
Duiven-Doesburg, visa versa
32 km

Ik geniet ondanks de kou en koude voeten van het landschap van ‘De Liemers’, gelegen tussen Rijn en IJssel en de heuvels van het Montferland en de Veluwe.

Windmolens in het Duivensebroek

In de weilanden zitten zilverreigers als een witte stip aan de horizon. De boerderijen liggen op een verhoging ca 1,5 m boven het overige land. Het open ‘Broek’ wordt nu ook onderbroken door witte stippen van windmolens en een afvalverbranding aan de horizon. Alles veranderd!

Zicht op Doesburg vanaf het fietspad op de dijk,

Het stadsbeeld van Doesburg is ook veranderd. Nieuwbouw aan de IJssel is de façade van de oude stad. Maar in de stad proef je het verleden. Ik fiets een rondje en ga langs de kade terug naar Duiven.

Het was maar 32 km, met koude voeten en veel plezier.

————————————————————————————————-