{"id":17,"date":"2011-02-12T22:39:23","date_gmt":"2011-02-12T22:39:23","guid":{"rendered":"http:\/\/www.henkopweg.nl\/new\/?page_id=17"},"modified":"2018-03-26T21:11:27","modified_gmt":"2018-03-26T21:11:27","slug":"uitrusting","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.henkopweg.nl\/?page_id=17","title":{"rendered":"Tips"},"content":{"rendered":"

De<\/span> Gazelle\u00a0fiets. 2008\u00a0– 2013<\/span><\/strong>
\n Er waren nogal wat mensen die de keuze van mijn Gazelle fiets met zeven versnellingen, niet juist vonden. De fiets heeft de tochten zonder problemen doorstaan.<\/span>Ik heb het achtertandwiel van standaard zestien tanden vervangen door een tandwiel met 22 tanden. Voortandwiel met 36 tanden heb ik vervangen door 34 tanden. Mijn kleinste versnelling kan zich nu meten met de kleinste versnelling van de meeste fietsen met een derailleur of Roloffnaaf.<\/span>
\n Zeven versnellingen is wat weinig, maar met de nodige wandelingen kom ik elke berg op. Ik heb nu anti lek banden, afgevuld met stikstof. (2008) Ik heb geen lekke banden gehad en door de stikstof in de banden, heb ik de banden onderweg niet meer hoeven oppompen. Ook na de vliegreis waren de banden nog op spanning. Dit jaar (2010) heb ik de binnenbanden vervangen door banden met een autoventiel. Nu kan ik bij elke benzinepomp de bandenspanning controleren. De remmen hebben het goed gedaan. Wel begon de achterrem te piepen. Na nieuw vet in de achterrem was het probleem over. Ik heb geen breuk van rem of versnellingskabel gehad. Van het fietsspiegeltje en de TomTom heb ik veel plezier gehad.<\/span>
\n……………………………………………………………………………………
\nTerug uit Rome; Nieuwe fiets,2013-heden<\/span><\/strong><\/p>\n

Op 6 aug 2013, op een grindweg in de Toscane, reed ik de versnelling kapot. Ik kon met veel gekraak in Rome en thuis komen. Na 12 jaar, vele mooie fietstochten en duizenden kilometers, heb ik afscheid genomen van mijn Gazelle Orange met\u00a07 versnellingen.<\/span><\/p>\n

‘Oude liefde roest niet, maar slijt wel!’<\/span><\/p>\n

\"IMG_0582kopie\"<\/a>Bij Frank Witjes in Groessen Witjes tweewielers Groessen<\/a> , in onze gemeente Duiven, kocht ik een nieuwe ‘Trek’ fiets. Ik heb tegen Frank gezegd: “hij moet niet mooi zijn, want mooie fietsen worden gestolen. Functioneel en degelijk, dat is beter.” Het is een dames fiets geworden, want opa wordt ouder en wil ook met de nieuwe fiets nog vele tochten maken.<\/span><\/p>\n

\"IMG_0579\"<\/a>

Felicitaties van Frank bij de aankoop van de Fiets.<\/span><\/p><\/div>\n

De ervaringen met de Trek-fiets die ik augustus 2013 kocht zijn goed. De enige aanpassing die ik gedaan heb zijn zwaardere spaken in de het achterwiel. Met de volle tassen en de tent achter op de bagagedrager kreeg ik te vaak een spaak breuk. Spaakbreuk komt nu niet meer voor. Per jaar fiets ik ongeveer 8500 km.<\/p>\n

…………………………………………………………………………………………………………………………..<\/p>\n

De fietstassen.<\/span>
\n De Ortlieb fietstassen, sinds 2008 in gebruik,zijn echt fantastisch. Waterdicht en je kunt ze zo op de fiets hangen, maar… je kunt ze er ook zo afpakken. Dat laatste kan dus ook onderweg gebeuren als je de fiets ergens moet neerzetten. Ik heb lange gezocht naar een praktische oplossing. Ik heb die gevonden in twee sleutelringen en een cijferslotje. Rond de dragende stangen van het front rack heb ik sleutelringen gemaakt. Aan de fronttassen heb ik wat grotere sleutelringen gemaakt. Als de tas aan het front rack hangt schuif ik de sleutelring naar elkaar en maak ze vast met een cijferslotje. Totale kosten: circa 8 euro. en een rustig gevoel.<\/span>
\n…………………………………………………………………………………………………………………………..<\/p>\n

Fietsers ongemak;<\/span><\/strong><\/p>\n

Zadelpijn.<\/span>
\n Er zijn hele verhandelingen over zadelpijn. Laat ik mijn idee\u00ebn daar eens bij voegen. Natuurlijk heb ik ook wel zadelpijn. Als je zes tot tien uur op het zadel zit begint het eens pijn te doen. Ik heb op internet gezocht naar zadelafstelling en zadelpijn. Daarna ben ik met die kennis begonnen aan het afstellen van het zadel. Ik ben van menig dat veel zadelpijn ontstaat door een niet juiste afstelling van het zadel. Laten we bij de basis begingen. We hebben in ons achterwerk twee zitbotjes. De naam zegt het al, daarop moet je zitten. De zitbotjes zitten achter in je billen en behoren op het brede deel van je zadel te zitten. Vaak zie ik zadels te veel naar voren staan, daardoor schuift naar voren en kan men niet op het brede gedeelte blijven zitten.<\/span>
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Zadelhoogte.<\/span><\/strong>
\n Dan de hoogte van het zadel tot de bovenkant van de trappers. Deze moet gelijk zijn aan de lengte van de binnenkant van je been tot in de lies en dat gemeten met de schoenen die je altijd bij het fietsen draagt. De lengte kan men het beste meten door met de schoenen aan recht met de rug tegen een muur te gaan staan. Dan druk je een boek zo hoog mogelijk in de lies. Houdt het boek vast en meet de afstand van de grond tot de bovenkant van het boek. Bij mij is dat 92 cm. Dit is de lengte van bovenkant zadel tot diepste punt, bovenkant trapper. Als je deze afstand en de stand van het zadel juist hebt zal je minder zadelpijn hebben. Vaak zie je mensen die het zadel iets te hoog hebben. Dan zie je de billen links rechts op en neer gaan en over het zadel schuren. Bij een juiste afstelling zitten de billen stil op het zadel. Het kan nog wel zijn dat je een dood gevoel in je achterwerk krijgt, maar dat komt omdat er te weinig doorbloeding is. Regelmatig even op de trappers gaan staan helpt de doorbloeding weer op gang. Ik heb zelf heel lang met een inbussleutel op zak gereden om het zadel goed af te stellen. Mijn zadelpunt wijst iets naar boven daardoor zak ik naar achteren op het brede deel van het zadel. Ik zit er nu lekker op. Over afstelling van de fiets is op de website www.sportzorg.<\/a> het nodige te vinden.<\/span>
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Oorzaken zadelpijn. <\/span><\/strong>
\n Alle wielrenners, zowel de topsporters als de ‘zondagsrijders’ kunnen meepraten over het veel voorkomende probleem van zadelpijn. Dit kan vari\u00ebren van minimale billenlast tot weefselverharding met soms dramatische gevolgen. Hier zullen de meest voorkomende aandoeningen worden besproken, vervolgens zullen tips worden gegeven ter preventie en behandeling van deze klachten. Het fietszadel in combinatie met de onregelmatigheden in het wegdek zorgt in deze regio voor wrijving, verdrukking en kleine wondjes van de huid. Dit kan leiden tot de volgende aandoeningen in dit gebied.<\/span>
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Talgkliercysten<\/span><\/strong>
\n Hierbij raakt de uitgang van de talgklier verstopt door de mechanische belasting die het fietsen met zich mee brengt. Omdat de talgklier zijn talg blijft produceren zonder dat deze weg kan, ontstaat er een cyste gevuld met talg in het huidweefsel. Hoe groter deze wordt, hoe groter de hinder is die wordt ervaren. De beste manier om de grotere cyste te ontlasten en het probleem op te heffen is door het insnijden van de cystewand, zodat deze zich kan legen en de pijn verdwijnt<\/span>
\n ……………………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\nZweetkliercysten<\/span><\/strong>
\n Het gaat hier om eenzelfde verstopping, alleen nu van de uitgang van de zweetklier. De zweetkliercyste is gevoelig voor een bacteri\u00eble infectie, met een pijnlijke ontsteking tot gevolg. Zweetkliercysten, zijn vaak een recidiverend en chronisch probleem, waarvoor uiteindelijk een chirurgische behandeling nodig kan zijn.<\/span>
\n ………………………………………………………………………………………………………………………………………<\/span>
\n Furunkels<\/span><\/strong>
\n Een furunkel is een abces onder de huid door een bacterie infectie van een haarzakje. Dit kan eenmalig voorkomen, maar ook in een veel uitgebreidere vorm. Wanneer meerdere furunkels tegelijkertijd voorkomen of elkaar snel opvolgen wordt er gesproken van furunculose. Dit ontstaat vaak bij een verminderde gesteldheid van het lichaam,zoals bij overbelasting of suikerziekte.<\/span>
\n ……………………………………………………………………………………………………………………………………….<\/span>
\n Karbonkels<\/span><\/strong>
\n Een karbonkel is een ernstigere en uitgebreidere vorm van een furunkel. Bij een karbonkel zijn meerdere haarzakjes ge\u00efnfecteerd en ontstaat er in de diepere huidlagen een groot ontstoken gebied. Dit uit zich in grote, rode, pijnlijke, warme zwelling van de huid. Soms heeft de sporter ook koorts en rillingen. Vaak barst de karbonkel binnen enkele dagen open. In een enkel geval is het nodig om de karbonkel chirurgisch te ontlasten.<\/span>
\n ………………………………………………………………………………………………………………………………………<\/span>
\n Fibreuze hypodermatitis<\/span><\/strong>
\n Dit is een verharding van het onderhuidse bindweefsel. Het ontstaat vooral bij professionele wielrenners en liefhebbers van lange fietstochten. Door het lange contact met het zadel kan de huid ge\u00efrriteerd raken. Hierdoor kan het hele huidgebied hard en verdikt raken. Ook kunnen alleen kleinere gebieden van de huid verdikken en opzwellen<\/span>
\n ………………………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Slijmbeursontsteking<\/span>
\n In het bekkengebied bevindt zich tussen de punt van het zitbeen en de bilspieren een slijmbeurs die kan ontsteken wanneer het door langdurig zadelcontact ge\u00efrriteerd raakt. Dit kwam vroeger ook voor bij bv. koetsiers door het langdurige zitten en het onregelmatige wegdek. Rust is hier de beste behandeling, soms in combinatie met injecties met ontstekingsremmers.<\/span>
\n………………………………………………………………………………………………………………………………………..
\n Aandoeningen aan de urinewegen en de geslachtsdelen;<\/span><\/strong><\/p>\n

Zenuwcompressie<\/span><\/strong>
\n Wielrenners melden vaak een slapend, prikkelend gevoel in hun penis tijdens en\/of na het rijden. Omdat het zadel drukt op de zenuw die dit gebied van gevoel voorziet, kan deze in de verdrukking raken en minder goed functioneren. Vaak verdwijnt het al snel nadat men van de fiets is gestapt. Ter voorkoming kan men regelmatig van positie wisselen op het zadel. \u00a0(persoonlijk heb ik de punt van het zadel iets omhoog staan en ken het probleem niet)<\/span>
\n ………………………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Impotentie<\/span><\/strong>
\n De hiervoor beschreven zenuwcompressie kan ook leiden tot impotentie. Het komt bij veel professionele wielrenners af en toe voor. Naast de verstoorde zenuwfunctie is er ook een lager testosterongehalte (het mannelijk geslachtshormoon) in het bloed bij atleten tijdens het wedstrijdseizoen. Dit kan ervoor zorgen dat ook het libido is verminderd. De impotentieklachten hangen direct samen met de duur en intensiteit van de fietstrainingen, en verdwijnen vaak na het einde van het seizoen. Het leidt nooit tot blijvende problemen.<\/span>
\n ………………………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Klachten bij het plassen<\/span><\/strong>
\n Door de zadeldruk en de hygi\u00ebnische omstandigheden kampen wielrenners vaak met een blaasontsteking en\/of een urinewegontsteking. De klachten hiervan zijn zeer vaak moeten plassen, kleine beetjes plassen en pijn bij het plassen. Een antibioticakuur is vaak nodig om de bacteri\u00eble ontsteking te bestrijden.<\/span>
\n ………………………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Preventie<\/span><\/strong>
\n – De huid moet zoveel mogelijk droog en schoon worden gehouden. De moderne synthetische stoffen van de wielrenbroek absorberen het vocht beter dan het traditionele zadelleder en zijn zachter voor de huid.<\/span>
\n – De bezwete broek moet na het fietsen worden uitgedaan, en worden vervangen door een loszittende broek, zodat de huid goed kan drogen aan de lucht. Mannen kunnen ook de huid droog houden met poeder. Dit is uiteraard niet geschikt voor vrouwen.<\/span>
\n – Draag wielrenbroeken met een adequaat, synthetisch kruis<\/span>
\n – Draag steeds schone, gewassen fietsbroeken. Bezwete broeken bevatten meer bacteri\u00ebn en ademen ook minder goed.<\/span>
\n – Vermijd het dragen van fietsbroeken met de naad aan de binnenkant van de dij of met de naad op een drukgebied, om het ontstaan van wondjes tegen te gaan.<\/span>
\n – Verhoog in het trainingsschema \u00a0de fietsafstand en inspanningsniveau niet al te drastisch. Zo kan de huid ‘wennen’ aan de verhoogde belasting.<\/span>
\n ……………………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Tip van een fietser:<\/span><\/strong>
\n De redding kwam in mijn geval van apotheek De Mare in Alkmaar. Die wees me op een nieuw product: SeaDerm. Het ‘restaureert’ de huid. Het verhaal erachter was nogal ingewikkeld. Dat kan de apotheek beter uitleggen. De prijs is stevig: ruim vijftien euro, maar je bent snel af van het gevoel dat je twintig likdoorns te logeren hebt. Je kunt dan gewoon doorfietsen, het eerste half uur is er nog enige pijn en daarna is de pijn min of meer over. Compeed op je billen werkt dus eigenlijk net zo als bij een blaar op je voet bij het wandelen. De ontstoken plek geneest onder de pleister, die je gewoon kan laten zitten totdat hij er na een dag of wat vanzelf afvalt. Voordeel is dat er geen vuiligheid meer bij kan komen, de pleister sluit mooi af. Bron www.sportzorg.nl<\/span>
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span><\/p>\n

Uitrusting;<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

Inpakken<\/span>
\n Van belang is dat je onderweg precies weet, wat in welke tas zit. Ik heb nu een vaste tassen indeling.<\/span><\/p>\n

De zwaarste spullen zitten in de twee achtertassen. In de voortassen zit kleding. Dit geeft een goede gewichtsverdeling en stuurt niet te zwaar.<\/span><\/p>\n

Tas 1, rechter achtertas <\/span>
\n De slaapspullen en regenkleding. Onderin het gereedschap. Het gereedschap heb je weinig nodig en onderhoud aan de fiets doe je doorgaans pas na het opzetten van de tent.<\/span>
\n ………………………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Tas 2, de linker achtertas <\/span>
\n Alles voor het eten en koken.<\/span>
\n ………………………………………………………………………………………………………………………………………<\/span>
\n Tas 3, de linker voortas<\/span>
\n Spullen voor de persoonlijke verzorging. Dus de spullen die je pas ’s avonds nodig hebt. Zoals vrijetijdskleding, handdoeken, oplader en toiletartikelen. Een ander iets is dat de standaard van de fiets links zit en het stuur zakt\u00a0naar links als de fiets op de standaard staat. Deze tas zit dan aan de binnenzijde.<\/span>
\n ………………………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Tas 4, de rechter voortas <\/span>
\n De reserve fietskleding, de kaarten en routeboekjes onder in de tas. Dit zijn de dingen die je onderweg nodig hebt. Omdat de fiets, op de standaard naar links zakt, is deze tas snel te openen.<\/span>
\n ………………………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Tas 5, de stuurtas <\/span>
\n Deze tas met waardevolle spullen neem ik altijd mee, als de fiets ergens moet blijven staan.<\/span>
\n ………………………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Bagagedrager <\/span><\/strong>
\n Hier zitten het grondzeil, tent en het krukje op.<\/span>
\n Het driepootkrukje biedt goede diensten. Je kunt direct naast de fiets zitten.<\/span>
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Wasnetjes van Albert Heijn.<\/span><\/strong>
\n \"\"<\/a><\/span><\/p>\n

In de tassen heb ik alle spullen en kleding in wasmachinenetjes met ritssluiting. De wasmachinenetjes zijn voor circa 1,35 euro bij AH te koop. je kunt\u00a0zo’n netje in een keer uit de tas halen. Dit voorkomt dat je alle kleding, maar ook de andere spullen, los in de tent hebt.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

…………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Fiets wegzetten<\/span><\/strong>
\n Als ik boodschappen moet doen zet ik de fiets altijd dicht bij de ingang van de winkel. Steeds op een plaats waar veel mensen langs lopen.Ik heb nu een elektrisch alarm op de fiets. Bij aanraken van de fiets gaat het alarm eerst kort vijf keer af (weggedaan ging soms onnodig af). Komt men weer aan de fiets dan blijft het alarm piepen tot het met een code wordt uitgezet. (zie ook pagina uitrusting) De achter- en voortassen zitten met een klein cijferslotje vast aan de fiets. Dit is net voldoende om de tassen niet zomaar van de fiets te halen. Bijna alle pelgrims zijn bang om de fiets zo weg te zetten. Ik heb echter tijdens mijn reis geen verhalen over diefstal gehoord. Wel wordt er gewaarschuwd, om in Compostela bij het bureau waar het Compostelaat wordt uitgereikt, de rugzak niet onbeheerd achter te laten. Ondanks deze waarschuwing staan er overal rugzakken, maar ook fietsen met tassen. Je moet wel!<\/span><\/p>\n

’s Nachts zit ik de fiets met een cijferslotje vast aan de tent. Als ze aan de fiets zitten nemen ze ook de tent mee en dat merk je wel.<\/span>
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Eten<\/span><\/strong>
\n \"100_4156\"<\/a>Meestal eet ik ’s morgen na vertrek op de fiets een paar koeken of soms een banaan. Als vervanger voor fruit koop ik rozijnen. Prima houdbaar. Rond 9 uur maak ik onderweg ontbijt. Het krukje doet goede diensten. Picknicktafels en bushokjes zijn ook goed bruikbaar.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

…………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Algemene info<\/span><\/strong>
\n Tijdens stops\u00a0<\/span> niets op je bagagedrager leggen<\/span><\/strong><\/em>. Je vergeet het een keer. Beter naast je leggen en altijd voor vertrek nog een keer rond kijken.<\/span>
\n In Spanje is het langs de Camino moeilijk om in een zijweg een schoon plekje te vinden. De eerste vijftig meter wordt door de pelgrims als toilet gebruikt. Met de fiets ging ik vaak in het zicht van de weg zitten. Die plaatsen gebruikt men niet als toilet. Mijn ontbijt bestaat uit stokbrood, wat ik bij een bakkerswinkel koop en in kleine plaatsen vaak bij een busje (de rijdende bakker) . Het busje toetert en stopt bij de mensen die al langs de weg staan. Meestal is dit rond 8.30 uur. Ook bewaar ik altijd een half stokbrood voor de volgende morgen. Het stokbrood eet ik met jam en soms met de harde worst. Met de vork doop ik stukken stokbrood in de jampot. Jam is overal te koop. In het begin van de middag koop ik de dagelijkse boodschappen. In Spanje en Itali\u0451 is het van belang dit voor 14.00 uur te doen. Heel vaak zitten de winkels tot 17.00 uur dicht. Mijn dagelijkse warme eten bestaat veelal uit spaghetti, vers vlees en\u00a0groente.Ik koop ook harde droge worst die je buiten de koeling kunt bewaren. Ik snijd daarvan stukjes, die ik mee bakte met de verse groente. Ik heb ook altijd een ananas in reserve en een \u00a0zakje met rozijn.<\/span><\/p>\n

\"dsc00008\"<\/a>

Op elke begraafplaats is wel een waterkraan te vinden.<\/p><\/div>\n

Tijdens het fietsen drink ik altijd water. Bij warm weer koop ik wel eens limonade met een citroen of grapefruitsmaak. Bijna alle levensmiddelen die wij in Nederland kennen zijn ook in Frankrijk, Spanje en Itali\u00eb te koop. De grote hypermarkten zoals in Frankrijk heb ik in Spanje niet gevonden. De dorpen langs de route hebben vaak kleine supermarkten. In plaats van fruit koop ik rozijnen.\u00a0 Goed houdbaar en vol met suikers. Eten in een refugio in Spanje is zeer goedkoop. Een drie of vier gangen pelgrimsmenu, met een kan wijn kost 8 tot 10 euro. In een auberge soms iets duurder.<\/span>
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Water<\/span><\/strong>
\n Van belang is om minimaal twee flessen water voor onderweg te hebben. In Spanje en Itali\u00eb hebben de meeste dorpen een openbare kraan met goed water. Ook is er soms bronwater. In Nederland, Belgi\u00eb, Duitsland en Frankrijk kun je op begraafplaatsen; meestal direct naast de ingang, water vinden. De kraan wel even laten lopen. Ik heb overal kraanwater gedronken. Ook water van een bergbeekje en van een beregeningsinstallatie heb ik gedronken. Dit is echter heel persoonlijk en zal niet iedereen doen. Als bij een willekeurige woning water vraagt zul je het altijd krijgen.<\/span>
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Onderweg.<\/span><\/strong>
\n Laat de automobilist zien wat je wilt doen!<\/span><\/strong>
\n Nederland en Belgi\u00eb hebben goede fietspaden. In Frankrijk zijn wel fietspaden maar het meeste rijdt men op de weg. Ik heb steeds minimaal een halve meter uit de kant gereden. Te dicht langs de kant van de weg fietsen is gevaarlijk, als je maar iets moet uitwijken kom in de berm. Met het gebruik van een spiegeltje aan de linkerkant van het stuur heb ik goede ervaringen. Je kunt zien wat er aankomt. Vooral van belang bij vrachtwagen en bussen. Ga niet te vroeg naar de kant van de weg, want dan is er geen ruimte meer om uit te wijken. In de steden, als er banen voor het verkeer zijn, is het van belang om midden in de baan voor de auto’s te gaan rijden. Men moet zien wat je doet, of wilt doen. Ook op rotondes moet je midden in de baan rijden. Men vindt dat niet erg, omdat men met de auto toch niet hard kan rijden. In Parijs kun je ook op de busbaan rijden. Ik heb vijf rijen dik op de rotonde van de Arc de Triomphe gereden. Steeds midden voor een auto gaan rijden. Niet meer op de auto achter je letten. Naar de chauffeur links van je kijken en naar de plaats wijzen waar je heen wilt. Ze maken dan ruimte. Weer midden voor de auto gaan rijden. Herhalen tot de gewenste plaats is bereikt. Het dragen van een fietshelm is in Spanje verplicht. Ik draag \u00a0uit veiligheidsoverweging altijd \u00a0een helm<\/span><\/strong><\/span>. Nu voel ik mij niet prettig als ik de helm niet op heb. De fietskleding bestaat sinds 2014 uit een geel fietsshirt. Goed gezien worden is erg belangrijk. Bij het fietsen in Parijs op de zaterdag voor aankomst van de tour gaf het leuke reacties.<\/span>
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Overnachten<\/span><\/strong>
\n Ik heb maar Spanje drie keer buiten een offici\u00eble camping gekampeerd. Ik heb geen slechte ervaringen opgedaan. Wil men dit niet, dan kan men altijd nog bij een huis of boerderij vragen of men er mag staan.<\/span>
\n In Spanje liggen de campings soms ver uit elkaar. Ook op weg naar Rome en in 2010 en 2013\u00a0\u00a0 heb ik een aantal malen op een “natuurcamping’ gestaan. En dan staat ‘natuurcamping’ voor wild kamperen. Op de Povlakte in Itali\u00eb zijn bijna geen campings en dan moet je een andere oplossing zoeken. Meestal zoek ik een rustige plek wat verder van de weg en uit het zicht. Ik richt mij daar in en ca een half uur voor ik slapen ga zet ik mijn tentje op. Ik heb dan de plek al goed kunnen verkennen. Het begrip onveilig hoor ik nog wel eens noemen. Ik vind de stad onveiliger\u00a0dan een overnachting aan de rand van een bos. Maar dat is natuurlijk persoonlijk. Een overnachting in Spanje naast een kerk is mij niet goed bevallen. Elk uur, vijf minuten over het uur en elk half uur gingen de kerkklokken. Goede nachtrust is belangrijk als je de volgende dag weer fit moet fietsen. Feest op de camping, blaffende honden of andere geluiden kunnen de nachtrust bederven. Met een paar oordopjes is dat probleem te voorkomen. De oordopjes zitten standaard in het vakje van mijn binnentent. (oordopjes van Kruidvat)<\/span>
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Tent plaatsen<\/span><\/strong>
\n Ik heb een tweepersoonstentje, wat als voordeel heeft dat de tassen binnen kunnen staan. Onder het tentje ligt een dun grondzeil. Voordat ik het tentje op het grondzeil plaats, strijk ik eerste met de vlakke hand over het grondzeil. Niet om het glad te strijken, maar om de oneffenheden te voelen. Kleine scherpe steentjes, dennenappels, takjes en andere onregelmatigheden kun je dan nog eenvoudig onder het grondzeil vandaan halen. Pas na deze inspectie plaats ik het tentje. In het buitenland staat men vaak op een steenachtige ondergrond. Men moet al een hamer of zware steen gebruiken om de haringen in de grond te krijgen. Als alternatief voor de brede zware haringen heb ik van oude roestvrijstalen fietsspaken haringen gemaakt. Deze dunne pennen wegen weinig en er is altijd wel een plekje te vinden waar ze langs een steen of wortel gaan. Ook barbecue pennen zijn hiervoor (na inkorten) bruikbaar. Als men overdag niet bij de tent is, zijn deze haringen bij veel wind te licht.<\/span>
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Contact met thuis.<\/span><\/strong>
\n Overdag heb ik de mobiele telefoon uit staan. Ik heb afspraak met familie en bekenden dat ik van 19.00 tot 20.00 uur de telefoon aan heb staan. Voor de reisverslagen heb ik in totaal 35 vel A4 en 35 enveloppen meegenomen. Elke dag schrijf ik mijn reisverslag op een A4 en die de brief gaat daarna op de post. Na een a twee dagen is de brief in Nederland en mijn dochter zet het verslag op de website. Natuurlijk kan men ook Internet zoeken, maar op campings staat de volgende gebruiker vaak al te wachten. Ik heb met de berichtgeving per post goede ervaring. Wel moet men de discipline hebben om elke dag het verslag te schrijven.<\/span>
\n
\ntelefoon opladen<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

Steeds meer apparaten hebben we die onderweg stroom vragen. Of het nu de telefoon of GPS is toch zul je om de twee dagen een apparaat moeten opladen.
\nTegenwoordig heb je handige powerbank een soort doosje met batterijen. Hiermee kun je de telefoon twee keer opladen. Maar hoe ga de batterijen of powerbox weer opladen. in een hotel heb je natuurlijk altijd stroom. Op een camping kom je al snel in het toiletgebouw voor een stopcontact. Natuurlijk kun je iemand op de camping vragen, maar wil je ’s morgens vroeg weg dan zit je weer. De elektra palen voor de caravans hebben een speciale euro stopcontacten een daar past geen stekker in. Toch heb ik daar een oplossing voor gevonden. Ik heb een Euro stekker uit elkaar gehaald en de beide lange pennen heb ik aan de achterkant wat opgeboord. Nu passen de pootjes van een gewone stekker daarin en zijn ze zo lang dat ze in het eurostopcontact passen.<\/span><\/p>\n

\"2016-11-200006\"<\/a>

De gewone oplader met de verlengde pennen.<\/p><\/div>\n

De uiteinden van de pennen heb ik ge\u00efsoleerd. Het is niet officieel, maar het werkt al jaren prima. Er is altijd wel een leeg stopcontact waar ik zicht op heb.<\/span>
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Vliegreizen 2008, met Iberia van Santiago naar Schiphol.<\/span><\/strong>
\n Ik ben vanaf Santiago met Iberia via Madrid naar Schiphol gevlogen. Mijn zoon heeft 3 dagen voor mijn aankomst in Santiago via internet een reis geboekt. Met het paspoort op het vliegveld melden en men krijgt de boardingskaart. Voor het vervoer van de fiets moest ik 75 euro betalen en voor de doos 20 euro. Je moet de fiets zelf inpakken. De banden heb ik niet leeg laten lopen. Men had ook geen eisen op dat gebied. De trappers moesten er af, het stuur moest dwars en het voorwiel heb ik er ook uitgehaald. In Santiago heeft men wel wat gereedschap aan een ketting liggen. Oefen dit thuis. De helm en de tent heb ik ook en de doos gedaan. Je krijgt een rol tape om de doos dicht te maken. Van belang is de breedte van de doos omdat de doos over een loopband en door poortjes moet. Mijn fiets kwam zonder beschadiging in Schiphol aan. De fiets komt in Schiphol altijd op band zeven. Dit is de band voor producten met een afwijkende maat. De koffers komen op de voor de vlucht aangegeven band.<\/span>
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n 2009, Met Rayenair van Rome naar Weeze.<\/span><\/strong>
\n 23 augustus 2009 ben ik van Rome, vliegveld Ciampino, wat 18 km zuid van Rome ligt, naar Weeze in Duitsland gevlogen. De totale kosten waren 109 euro, inclusief de fiets. De route naar het vliegveld in Rome is goed te fietsen. Men moet echter niet bang zijn omdat een deel over een vierbaansweg gaat. Hier mag men fietsen. Op het vliegveld liep het gesmeerd. In de vertrekhal heb ik mijn bagage in de twee achtertassen gedaan. Ook een van de voortassen heb ik in een achtertas gedaan. De tassen heb ik bij een niet in gebruik zijnde balie gewogen. Ze bleven onder de 15 kg. De andere voortas heb ik als handbagage gebruikt. Ik had ik voor twee euro priorityboarding, maar dat stelt niks voor. Men werkt alles zo snel mogelijk het vliegtuig in.
\nVoor de tassen gebruik ik sinds 2014 een verzamelzak. Daar gaan drie fietstassen, het krukje en de tent in. Je hoeft dan maar voor 1 bagage stuk te betalen.<\/span><\/p>\n

2014 Rayenair stelt zoveel voorwaarden, dat ik de maatschappij niet meer kan aanbevelen.Ik betaal liever iets meer een vlieg met Transavia<\/span><\/strong>
\n…………………………………………………………………………………………………………………………..
\n Fiets inpakken in plasticfolie<\/span><\/strong>
\n Bij een supermarkt heb ik plasticfolie gekocht (om levensmiddelen mee af te dekken). De helm, mijn zitje en de drinkflessen heb ik op de bagagedrager gedaan. Ook aan het stuur heb ik ook een paar onderdelen in plasticfolie ingepakt. De trappers hoefden er niet af en het stuur mocht ook recht blijven staan. De dame aan de balie had geen opmerkingen, deed een label aan de fiets en zei: ‘poort 20’. Ik loop met de fiets naar de controle en daar nam een man de fiets zonder commentaar over. Met de bus op weg naar het vliegtuig zag ik mijn fiets boven op een bagagewagen liggen. De fiets moet als laatste in het vliegtuig zijn gegaan, want bij aankomst op Weeze stond mijn fiets als eerste naast de bagageband van het vliegtuig. De bagage moest toen nog uit het vliegtuig komen. Blijkbaar gaan fietsen er als laatste in. In de aankomsthal kwamen de tassen op een andere band dan de fiets. De fiets komt op de band voor grote stukken. Alles was nog intact. Ik dacht alleen dat de voorband was gesprongen, want ik had de banden niet leeg laten lopen. Thuis bleek de band niet lek te zijn, maar op het vliegveld heeft men het ventiel los gedraaid en de lucht er uit gelaten. Het inpakken met folie is mij goed bevallen. Vliegen met Rayenair en het meenemen van de fiets heeft geen enkel probleem opgeleverd. Een ruime voldoende voor Rayenair.\"\"<\/a><\/span>
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n 2010, Met Rayenair van Weeze naar Rome. <\/span>
\n 21 juli 2010 ben ik van Weeze naar Rome, vliegveld Ciampino, 18 km zuid van Rome gevlogen. De totale kosten waren 140 euro, inclusief de fiets.<\/span>
\n Ook dit jaar werd de met huishoudfolie ingepakte fiets zonder probleem geaccepteerd. Wel moest ik de banden leeg laten lopen. Ook nu ging de fiets als laatste bagagestuk in het vliegtuig. Toen ik in Rome uit het vliegtuig kwam zag ik de fiets al buiten bij het vliegtuig staan. De bagage moest er nog uit. Toen ik de fiets aanwees mocht ik de fiets vanaf het vliegtuig direct meenemen. Ook in 2010 was is zeer tevreden over het vervoer van de fiets met Rayenair.<\/span>
\n Sinds 2013 niet meer.<\/span>
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n 2013, slechte ervaringen met Rayenair. Rome-Eindhoven.<\/span><\/strong>
\n Rayenair heeft de regels weer eens aangepast. Je begint met een laag bedrag en met allerhande bijkomende kosten zit je voor Rome naar Eindhoven zo aan de 200 euro.<\/span>
\n Ook moet je zelf je boardingskaart uitprinten. Dit kan echter pas 12 dagen voor vertrek.<\/span>
\n Dat wil zeggen, als je 4 weken onderweg bent, je onderweg ergens een computer met printer moet zoeken om je boardingkaart te printen. Als je geen uitgeprinte boardingkaart hebt moet je 70 euro extra betalen.<\/span>
\n Ook het inpakken van de fiets gaf problemen. Net als voorgaande jaren had ik de fiets in folie ingepakt. (Zie foto) Nu vond men het niet voldoende en moest ik de fiets voor 20 euro laten sealen.
\nKlantvriendelijkheid is bij Rayenair verdwenen.<\/span><\/p>\n

2013 tot en met 2016 heb ik met Transavia gevlogen vanaf Schiphol , Eindhoven en Rotterdam. In Itali\u00eb zijn de meest belangrijke plaatsen wel te bereiken. Kosten voor de fiets zijn 40 euro. Inpakken in een hoes is voldoende ( zie foto’s Bologna- Rome 2016)<\/span>
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Routekaarten.<\/span><\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>

uitvergrote kaart<\/span><\/p><\/div>\n

Dit jaar (2010) heb ik van Rome naar Nederland zelf een route uitgestippeld. De benodigde kaarten op groot formaat heb ik zelf gemaakt. Ik heb een wegenboek van Itali\u00eb en Frankrijk schaal 1:300.000 van de ANWB gekocht. Op de overzichtskaart heb ik de route uitgezet. Daarna ben ik de detailkaarten gaan scannen en heb de pagina’s als jpg-foto opgeslagen. Op deze foto’s heb ik de route met paintshop ingetekend. Van de ingetekende foto’s ben ik delen (met crop functie) gaan vergroten tot a4. De afstand op een a4 van beneden naar boven is ca 50 km en over dwars ca 30 km. Ik heb de kaarten genummerd en met een laserprinter afgedrukt. Op de kaarten heb ik ook aantekeningen van camping en aandachtspunten ingetekend. Ik had 20 a4 kaarten van Itali\u00eb en 20 a4 kaarten van Zwitserland\/Frankrijk. Door de a4 aan voor en achterkant te bedrukken kan men het aantal kaarten beperken. Van Belgi\u00eb en Nederland had ik een kaart en heb ik geen vergrotingen gemaakt. Per dag gebruikte ik twee tot drie kaarten die ik daarna weggooide. Voordeel is dat de kaarten een groot formaat hebben wat ik goed zonder bril kan lezen. Het vergroten van de kaarten is mij goed bevallen. het vergroten van kaarten is natuurlijk met elke andere kaart ook te doen en de vergroting is naar wens aan te passen.<\/span><\/p>\n

Zie ook ze ook zelf kaarten maken op de pagina liberationroute.<\/span><\/p>\n

Nieuwste methode. Ik gebruik het programma www.tyre<\/b>totravel.com\/nl \u00a0om fietsroutes te maken. De routes zit ik in Basecamp op de kaarten van het betreffende land. De kaarten zijn voor de GPS en voor de computer te downloaden uit met OpenStreetMap (vrije kaarten) Let op dat je routeerbare kaarten (new)gebruikt. Van het scherm met de kaart en route maak ik een schermfoto ( zie kaarten 2016 Bologna-Rome). Op deze wijze heb mijn eigen route boekje.
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Onweer tijdens de pelgrimstocht.<\/span><\/strong>
\n Het weer was dreigend. Toch had ik deze dag gepland om door de Alpen te fietsen. Het overkwam mij in Oostenrijk tijdens de pelgrimstocht naar Rome, in de \u201caanloop\u201d naar de Arlbergpas op 25 juli 2009. Wat te doen in zo\u2019n situatie? Mijn advies. Blijf niet bij de fiets. Bliksem slaat vaak in metalen voorwerpen. Ga niet onder een boom staan. Bomen trekken bliksem aan. Vooral de Zwarte Els staat daar bekend om. De spanning van de inslag vloeit via de grond weg en zal via de benen in en uit het lichaam gaan. Maak je klein om directe inslag te voorkomen, houdt de benen dicht bij elkaar. Het nog snel naar een huis of onderkomen fietsen heeft ook een groot risico. Carla Stiekema schrijft in een praktijkstudie voor de faculteit letteren van de universiteit Leiden: \u201cDe bliksem valt niet te ontwijken. Blikseminslag is pure pech: op het verkeerde moment op de verkeerde plaats zijn. Het kan iedereen gebeuren.\u201d Toch ben je wel eens bezig met de vraag: wat doe ik als ik in een onweer terecht kom. Persoonlijk ben ik van mening dat de eerst blikseminslag niet te voorkomen is. Als na de eerste inslag het onweer aanhoud kun je wel een aantal maatregelen nemen om problemen te verkleinen. Als pelgrimerende fietser deel ik het probleem op in: onweer tijdens het fietsen en \u2018s nachts als ik overnacht in mijn tentje. Directe inslag in mensen komt niet erg vaak voor. Indirecte gevolgen van een bliksem inslag komen vaker voor. De bliksem zoekt een hoog punt en de spanning vloeit via de aarde weg. Hoe dichter bij de inslag hoe hoger de spanning. Via de grond komt de spanning dan via de benen binnen. Wat kun daar aan doen? In het kort gezegd klein maken en benen bij elkaar.<\/span>
\nBron:Carla Stiekema Praktijkstudie voor de faculteit letteren van de universiteit Leiden. Praktijkstudie blikseminslag. Blikseminslag bij mensen <\/span>
\n …………………………………………………………………………………………………………………………..<\/span>
\n Persoonlijke ervaring.<\/span><\/strong>
\n In de aanloop van de Arlbergpas in Oostenrijk was er \u2018s morgens tegen 11 uur een heftige onweer. Net voor Stuben bevind zich een lawinetunnel die verboden is voor fietsers. Naast de lawinetunnel loopt nog de oude weg, maar er is op geen enkele wijze een manier om te schuilen. Toen het onweer zo dichtbij kwam dat ik het niet langer verantwoord vond, heb ik de fiets een meter of tien bij mij vandaan laten staan. Ik ben op mijn aluminium driepootkrukje gaan zitten. De poncho had ik al aan en helm heb ik opgehouden. Ik heb mij klein gemaakt en de voeten zo dicht mogelijk bij elkaar gehouden Ca. 30 minuten heb ik zo op mijn krukje gezeten. Rond om mij heen knalde het oorverdovend in alle hevigheid. Juist in de bergen schaalt het nog heftiger. Het regende \u2018pijpensteeltjes\u2019 en toch heb ik het als een bijzondere ervaring gevonden. Je merkt hoe klein je bent. Bang was ik niet. Ik had meer de berusting van dit is het meest veilige wat ik kan doen. Na een half uur klaarde het op ik kom aan de beklimming van de Arlberg beginnen, een volgende heftige ervaring. Tijdens de overnachting in Nauders kreeg twee dagen later kreeg ik te maken met nachtelijk onweer en heftige hagelbuien. Ik ben in mijn tentje gebleven. De afstand van de camping naar het dichtstbijzijnde gebouw vond ik te ver en een te groot risico. In mijn tentje ben ik op de slaapmat blijven liggen. De donder en hagel hoorde ik in alle hevigheid. Mogelijk had ik in mijn tentje op het krukje moeten gaan zitten. Ook hier heb ik het onweer rustig afgewacht want \u2018bliksem inslag is pure pech\u2018.<\/span>
\n Bronvermelding:<\/span><\/p>\n

.<\/span><\/p>\n

Henk Nijland<\/span>
\n Blikseminslag bij paarden.<\/span><\/p>\n

Externe tips voor onderweg<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De Gazelle\u00a0fiets. 2008\u00a0– 2013 Er waren nogal wat mensen die de keuze van mijn Gazelle fiets met zeven versnellingen, niet juist vonden. De fiets heeft de tochten zonder problemen doorstaan.Ik heb het achtertandwiel van standaard zestien tanden vervangen door een … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2795,"parent":13,"menu_order":33,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"onecolumn-page.php","meta":{"footnotes":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.henkopweg.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/17"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.henkopweg.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.henkopweg.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.henkopweg.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.henkopweg.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=17"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.henkopweg.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/17\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.henkopweg.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/13"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.henkopweg.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2795"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.henkopweg.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=17"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}