2018 Pisa-Rome-Napels


Voor de zesde keer naar Rome, dan moet er toch iets zijn dat je trekt. Of je bent echt niet goed in je hoofd. Nou, laat ik het laatste uitsluiten, dan is er iets wat mij trekt! Er zijn vele wegen naar Rome en ik heb weer een aantal nieuwe wegen gevonden.

De vliegreis van Schiphol naar Pisa is geboekt. Ook de retourvlucht van Napels naar Schiphol is geboekt. De dagtochten staan gepland.

Ik vlieg op woensdag en ben om 15 uur in Pisa. Ik reken voor het gemak een uur voor het weer op orde maken van de fiets en om 16:00 uur fiets ik naar de camping. De daarop volgende dagen heb ik in een tijdlijn staan.

1-woensdag: Vliegveld Pisa – Camping Pisa 5 km
2-donderdag: rondrit Pisa – Volterra 95 km
3-vrijdag: Volterra – San Gimignano 30 km
4-zaterdag : San Gimignano – Roccastrada 85 km
5-zondag Roccostrada – Proceno 91 km
6-maandag rondrit.
7-dinsdag Proceno- Saturnia Thermen 80 km
8-woensdag Saturnia Thermen- Riva Dei 31 km
9-donderdag Riva Dei -Rome 92 km
10-vrijdag  rondrit Rome
11-zondag rondrit Rome – Kerk der Friezen.
12-maandag  Rome – Foce Verde 88 km
13-dinsdag; Foce Verde – Mondragone 79 km
14-woensdag  kust – Napels Rione La Solfatare 78 km
15-donderdag rondrit Napels.
16-vrijdag Rione La Solfatare – Pompeï 37 km
17-zaterdag; rondrit Pompeï
18-zondag; fietsen naar de top van de Vesuvius.
19-Maandag; Vliegveld Napels – Schiphol 28 km

Totaal 844 km daarbij komen nog de verschillende rondritten op de zogenaamde rustdagen. Ik verwacht rond de 1100 km uit te komen.

 

Foto’s van de tocht.

 Foto-album Pisa-Napels-Pompeii

14 augustus 2018
Duiven Amersfoort met de trein.
Fietsen; Amersfoort-Oudekerk aan de Amstel
50 km

Afscheid
Het vertrek vanuit Duiven is toch altijd weer een ervaring op zich. De planning is dat ik 21 dagen onderweg ben en ca 1100 km ga fietsen. Natuurlijk is mijn is mijn vrouw bezorgd want ik fiets alleen en zal ook alle problemen zelf moeten oplossen. De enige verplichting die ik heb is dat ik elke dag even moet bellen. Afspraak is dat het tussen 17 en 20 uur is omdat ik overdag de telefoon meestal uit heb staan.

De buren komen kom ook om 09:00 en gezamenlijk zwaaien ze mij uit.  Ik heb besloten om vandaag als naar de omgeving van Schiphol te fietsen om zo morgen vroeg op tijd op het vliegveld te zijn.

Het eerste deel van de reis gaat met de trein naar Amersfoort en vanaf daar begin ik te fietsen via Hilversum, Vinkeveen en dan naar Oudekerk aan de Amstel. Nederland is een prachtig fietsland en ook vandaag geniet ik weer van de natuur en het plassengebied. Ik heb een boerencamping uitgezocht in de polder met een vrij uitzicht, kilometers verder is  Amsterdam en de Johan Kruijf Arena te zien.

Het is ook vandaag de laatste test van de uitrusting en zoals gebruikelijk kook ik mijn spaghetti. Dit ritueel zal ik de komende 3 weken ook elke dag hebben.

…………………………………………………………………………………………………………….

15 aug 2018
Oudekerk aan de Amstel -Schiphol
Vliegveld Pisa – camping Pisa
ca 25 km

Zoals gewoonlijk ben ik om 07:00 uur wakker en drie kwartier later klaar om te vertrekken. De camping is nog in rust. Ik fiets langs de Amstel en onderweg zou een pontje zijn, maar dat vaart alleen rond het middaguur Er zit niets anders op dan maar langs de Amstel verder te fietsen tot Ouderkerk aan de Amstel . Daar kan ik de Amstel oversteken. Dan blijkt Ouderkerk aan de Amstel toch heel leuke oude straatjes met huizen te hebben.

In Amstelveen doe ik de laatste keer boodschappen. Ik koop krentenbollen en kaas. Een kleine hoeveelheid gebruik ik als dagvoorraad in de hand bagage. De rest gaat in Schiphol in de verzamelzak.  Via het Amsterdamsebos kom ik op Schiphol oost. Het is echt zoeken om de juiste route te vinden. Bij een brug ga ik wel 2 keer heen en weer  voor ik het idee heb dat ik echt goed zit. Als ik langs het hek van het vliegveld fiets en langs Mc Donalds weet ik dat ik goed zit en vanaf hier ken ik de weg.

Aan de zijkant loop ik, met de fiets aan de hand de aankomsthal in. Mensen kijken en je ziet ze denken, ‘waar komt die vandaan’. Ik vraag nog even waar ik zou moeten inchecken en dat blijkt weer helemaal aan de andere kant op de eerste etage te zijn. Ver genoeg om te fietsen, maar doe ik toch maar niet.

In de buurt van de incheckbalie zoek ik een rustig plekje om mijn fiets reis klaar te maken. Trappers er af en het stuurrecht. Het stuur rechtzetten kost nogal wat kracht. Dan gaat de plastichoes er over en ik bind alles met tyraps vast.

Alle metalen delen gaan in de verzamelzak samen met 3 tassen, de tent en mijn krukje. Het heel, de fiets, verzamelzak en de handbagage gaan op een bagagewagentje en zo ga ik in de rij staan in in te checken. Daar geef ik de verzamelzak.  Die 18 kg weegt. De fiets krijgt stikkers en ik moet ik de fiets bij de  balie grote bagagestukken inleveren. Nu moet ik zelf door de controle. Zonder problemen ben ik 11:30 uur door de controle.

Mijn vlucht staat gepland om 13:40 uur. Op het aankondigingsbord wordt een vertraging van 7 minuten aangegeven. Daarna gebeurt er van alles. Iemand van het grondpersoneel zegt bij een andere balie, dat men niet weet waar het toestel is. Ook mijn vliegtuig komt niet. Berichten komen binnen; Al het radioverkeer van Schiphol met de vliegtuigen is uitgevallen. Men kan niet landen. Mijn vliegtuig is naar Eindhoven uitgeweken. Voor het toestel terug is op Schiphol is het 15:10 uur  en met bijna 3 uur vertraging gaan we 16:10 uur op weg naar Pisa waar we 18:00 uur aankomen.

De bagage komt al snel maar ik heb nog geen fiets. Na wat vragen blijkt men de fiets in de vertrekhal te zetten, waar ik de fiets tegen een pilaar kan vinden. Nu moet ik de fiets weer optuigen. Al snel merk ik dat zowel het voor- als achterwiel een slag heeft. Ik stel de remmen wat bij en kan toch fietsen. Met de hand pomp ik de banden op en fiets om 19:00 uur de stad in. Bij een benzinepomp haal ik snel wat benzine. Via de straat langs de scheve toren ga ik naar de camping. Tent opzetten, koken en 21:30 uur naar bed.

……………………………………………………………………………………………………………..

15 aug 2018
Pisa – Volterra
76 km

Verkeerd

De routes die ik elke dag ga fietsen maak ik thuis, maanden van te voren. Soms pas ik de route aan en zo iets moet ook met de route van vandaag zijn gebeurt.  Om 8 uur ga ik van de camping. Het eerste stuk is naar het vliegveld. Onderweg ga ik bij een benzinepomp de banden op 5 atmosfeer brengen. Gisten heb ik ze met het handpompje wat op spanning gebracht, omdat de banden in het vliegtuig leeg moeten zijn.

Na  5 km kom ik op een industrieterrein en dan blijkt dat mijn route over het spoor verder gaat. Echter, de overweg is met hekken afgesloten. Daar kan ik niet over. Verder op is ook geen overweg alleen een oprit van een snelweg. Ik twijfel, soms mag/moet je in Italië over vierbaans wegen. Na een kilometer op de vluchtstrook fietsen weet ik dat het niet mag. Menig auto maakt het mij dat met toeteren duidelijk. Terug kan niet. Dat is nog gevaarlijker. Ik fiets uiterst rechts op de vluchtstrook en na 3 km kan ik bij het vliegveld van de snelweg. Ik wil graag snelweg!

Maar nu moet ik een nieuwe route zoeken. Als ik richting  de opkomende zon in het oosten fiets moet ik weer op de route komen. Op mijn gevoel fiets ik naar het oosten. Soms kijk ik op de GPS of ik in de buurt van mijn route kom.  Het gebied waar ik door fiets is vrij vlak  en  bij  Collesalvetti  ga ik echt naar het oosten, door een heuvelland met veel wijngaarden. Om 10:45 uur ga ik ontbijten in het dorp Cenaia zit ik naast de kerk. Het ontbijt zijn Nederlandse krentenbollen.

Na ca 4o km kan ik  bij Ponsacco de route weer te pakken. Dat fietst een stuk rustiger. Links in het oosten zie ik de bergen van de Toscane. Van de stad Ponsacco gaat het redelijk vlak door het dal. In het westen zijn ook heuvels en daarachter ligt de kust. Mijn doel ik Volterra. De Sr 439 is een redelijk drukke provinciale weg. Toch geniet ik van het uitzicht en de vrijheid. De temperatuur loopt al weer redelijk naar de 30 graden.

In la Rosa zie ik om 13:45 een supermarkt. Ik koop drinken, water groenten en vlees. Het is mijn avondeten want ik weet niet of ik weer een winkel zie.  Ik heb eigenlijk al weer 3 uur op de fiets gezeten en ga nu kijken of ik een rustplek in de schaduw kan vinden. Het is  5 km verder. Langs de weg staat een verkoophuis wat niet open is. Er staan stoelen buiten en in de schaduw van het huisje ga ik eten en drinken en neem een half uur pauze. Dan wil ik al weer verder. Volgens mijn route moet ik dadelijk op een kleinere weg door een dal met de rivier Era.

Berg op

Het begint al licht te klimmen en heel in de verte zie ik boven op een berg zie ik een grote stad. Dat zal dan wel Volterra zijn. Het is maar 10 km verder. Ik fiets nu op 95 m hoogt en moet nog 400 m klimmen. De haarspeldbochten zie ik al op mijn route kaart. Het is de eerste beproeving. Ik adviseer altijd om niet aan het einde van de dag aan een beklimming te beginnen, maar hier volg ik het advies niet op en moet nog 8 km omhoog.

De haarspeldbochten zijn direct een beproeving. Het hart maakt al snel overuren en regelmatig moet ik stoppen tot de hartslag weer normaal is. De hele route gaat omhoog. Op het laatste stuk heb ik een prachtig uitzicht over de gereden bergroute. Na 1:30 uur klimmen kom ik om 16:09 uur bij de camping. Ik heb het gehaald en de vermoeidheid is al weer snel vergeten. Mijn werkdag van 8 uur fietsen zit er op

De camping in Volterra ligt ca 1 km buiten de stad. Het is een perfecte camping met veel en ruime plaatsen. Na de heftige klim heb ik geen puf meer om nog verder berg op naar de stad te gaan. Ik blijf op de camping mijn buren met een grote tent zijn Engelsen. Ik heb geen contact met ze, ze groeten wel.

Ik de loop van de middag beginnen ze in te pakken. Blijkbaar gaan ze morgen weg. Ze lijken heel ontspannen en drinken een glaasje wijn. Zij gaat bij hem op schoot zitten en heel lief drinken en praten ze met elkaar.

Ik zit bij mijn tentje met een roestvrij stalen bekertje met een wijntje. Ik zit alleen op mijn krukje. Zou ook niet kunnen met iemand op schoot.  Begin maar mijn spaghetti te maken en kan ik lekker koken en eten. Ik weet niet waarom maar de tijd vliegt om en rond 21:00 uur is het donker en ga ik slapen. De eerste dag was heftig.

……………………………………………………………………………………………………………..

18 aug 2018
Volterra-San Gimignano
37 km

2 steden tocht.
Het lijkt een korte route maar de tweede dag direct een lange  zware bergetappe  maken is ook niet goed. Op gebruikelijke tijd van 8:00 uur van de camping vertrekken lukt ook nu weer. Het is nog ca 1 km naar de stad en ook nu moet ik direct al weer klimmen tot  bij de stadsmuur .

Door de poort kom je in de oude stad Volterra; Stad van Albast. Ik fiets door straatjes en over prachtige pleinen. In de Basiliek Kathedraal Di Santa Maria Asunta  zoek ik een  moment van stilte. In stilte heb aan  iedereen gedacht die mij lief is of die het moeilijk of zwaar heeft. Ook het vervolg van mijn tocht heb ik overdacht en de hoop uitgesproken dat ik veilig in Pompeii mag aankomen.

De vele winkels met Albast zijn prachtig, maar alles is te  duur en zwaar , op de fietsvoor een eenzame fietser. Na nog een paar fietsrondjes door de stad heb ik een redelijk beeld van deze bijzonder stad. Aan van de stad is een busstation en daar blijf ik tot 10 uur zitten. Ik heb een prachtig uitzicht over het dal en ik verheug mij op de afdaling. Berg af is echter te kort.

Ondanks dat ik naar het dal ga moet ik toch weer klimmen bij Monte Terzi  op 461 m, op de Sr D69 een regionale weg.    Ik had de keuze uit twee wegen naar San Gimignano. Ik heb sloten,  de Sp 63, een smal weggetje berg op langs landbouwgronden omhoog te nemen. Na 3 km op de Sp 63 gaat mijn route rechts over in een half verharde weg. Verder op gaat het door het bos kan ik zien. Na ca 5 of km kom ik op de weg naar San Gimignano. Doe ik dat?

Ik Besluit het te doen.  Na  1 km  kom ik bij een verlaten boerderij.  De half verharding over in een zandpad wat berg af het bos in gaat.  Wat te doen Ik kan nog fietsen en in het bos is een Etrusken dorp  uit ca 800 jaar voor Christus.  Ik kom niemand tegen en de zandweg wordt  grote keien weg.  Steeds twijfel ik.

Ik ben alleen en hier komt zelden iemand. Is dit verantwoord. Maar terug ken ik de slechte weg en moet ik straks weer omhoog. Ik ben nu maar een paar kilometer van die weg af. Ik neem het risico. Ik daal door het bos af naar een droge rivierbedding  van de Botro Di Castelvecchiomet grote stenen. Ik bedenk mij dat als ik hier wat krijg het lang zal duren voor iemand mij zal vinden. Of mijn telefoon nog bereik heeft bekijk ik maar niet.

Na de rivierbeding in het bos loopt het pad met grote keien berg op. Ik moet de fiets duwen en dat is heftig zwaar. regelmatig moet ik rusten. Dit is zwaarder dan gewoon bergop fietsen, Na 2 km grote keientocht kom ik bij een muur met daar achter een boerderij. Hoera, de bewoonde wereld.  Langs de muur en de wijngaard, waar ik een paar trosjes druiven op peuzel, kom ik bij een schuur een Quart met een jachtgeweer staat.  In de schuur tref ik een jonge man vraag ik de weg naar San Gimignano. Hij kijkt of hij Jezus na de opstanding op een fiets ziet. Hij heeft blijkbaar nog nooit een fietser hier gezien.

Hij zegt dat het een privé landgoed is. Ik vraag om water. De kraan buiten heeft grondwater, maar dat is beter als niets. Hij kijkt mij met grote ogen na. Bij de boerderij zie ik mensen bij een zwembad liggen. De boerderij Il Gaggio is Agrotoerisme. Vanaf de boerderij loopt een 2 km grindweg naar de verharde weg en heb ik deze gevaarlijke route achter mij.

Op de route omhoog zie ik al snel San Gimignano . Stad met de torens. Dromen toeristen lopen de stadspoort in en uit. Ze kijken ook vreemd naar mij. Als ik de winkels bekijk is de eerste levensbehoefte; tassen en schoenen.  Ik fiets rustig door de grote stad, tussen de toeristen door. Rond het centrale plein zitten de terrassen vol en ik ga op zoek naar een winkel. Twee keer fiets ik de stad door en vind alleen een klein winkeltje waar ik worst koop. Het wordt mij te druk in de stad met al die toeristen en ga op weg naar de 3 km verder gelegen camping.

Het is een camping met goede voorzieningen en ik trakteer mij maar, na de ‘grote keientocht’ op een flesje wijn uit de camping winkel. Het was een korte, maar zeer heftig tocht.  Om 16 uur sta ik ingericht en na een douche en een wijntje ga ik eten koken en slapen. De conditie is perfect en wat heb ik vandaag vandaag weer veel mooie dingen gezien en veel beleefd. Morgen lange tocht naar Roccostrada. Ik wil vroeg vertrekken.

——————————————————————————–

18 aug 2018; zaterdag
San Gimignano- Roccostrada.
86 km

Nog nooit gezien een watertap huis. Twee soorten, gewoon en met prik. Kosten 20 cent voor 3 literVal Di Elsa.

Vandaag op de fiets een aanval van Daasvliegen. op twee plaatsen raak. Zelfs dikke lip.

Vanmorgen om 7 uur van de camping In San Gimignano vertrokken eerst lekker bult af maar er zijn altijd wel nieuwe cols. Ondanks 35 graden toch 85 km gereden. Ca 3.5 l water gedronken. Vanavond wijn en diner op de boerderij. Tentje staat naast het zwembad. Ik ben blijkbaar wel bijzonder want iedereen weet al wie ik ben en waar ik heen ga. Ze kijken wel verbaasd. Blijkbaar komt hier nooit een fietser. Was om 15.30 binnen. Adres van Geert-Jan Schrijner gekregen. Goed advies.

. Zit nog aan tafel net een nieuw bord gekregen. Weet niet wat er komt. Vanmiddag kreeg ik ijskoffie. Nog nooit gehad. Heel bijzonder.

——————————————————————————–

19 aug 2018 zondag
 Roccostrada-Proceno
xx km

——————————————————————————–

20 aug 2018 maandag
Proceno
xx km

remblokken

——————————————————————————–

21 aug 2018 dinsdag
Proceno
xx km

——————————————————————————–

22 aug 2018 woensdag
Proceno-Kust
xx km

——————————————————————————–

23 aug 2018 donderdag
Kust- Rome
xx km

——————————————————————————-

24 aug 2018 vrijdag
Rome
xx km

He Henk

——————————————————————————-

25 aug 2018 zaterdag
Rome
xx km

He Henk

——————————————————————————-

26 aug 2018 zondag
Rome
xx km

Kerk der Friezen

——————————————————————————-

27 aug 2018 maandag
Rome- Lido Latina
xx km

——————————————————————————-

28 aug 2018 dinsdag
Lido Latina-Pineta
xx km

 

——————————————————————————-

29 aug 2018 woensdag
Petina- Pompeïï
xx km

Camping Spartacus.

Vandaag toch echt Pompei bekeken. 24 aug 79 na Chr. De vulkaan uitbarsting en werd de stad met 3 tot 4 m as en puin bedolven. Ondanks de ramp hebben we nu een goed beeld van hoe men toen leefde. Alexandro de gids heeft het met een mooi verhaal duidelijk gemaakt. Daarom en selfie met hem en een foto van mij met als bijschrift; ‘ Het is een kleine stap, met bijna 2000 jaar geschiedenis!

foto stenen stap

——————————————————————————-

30 aug 2018 donderdag
Pompeïï
xx km

Rustdag. Het lichaam is er niet aan gewend en is om 6:30 uur klaar wakker. Wassen, douchen en de was doen. Weer HG gebruikt, maar wit blijft grijs.
Op zoek naar eten in Pompei. Ik neem de fiets en vind dichtbij een Carrefour supermarkt. Zoveel eten. Ik zie een smakelijk soort meloen en koop een stuk. Op de camping vertaal ik het etiket. Blijkt een Pompoen te zijn. Niet te eten. Dan maar vanavond meekoken in mijn potje. Er is aan niets doen.
Zit op 200 m van de ingang van Pompei. Die op 24 aug 69 na Chr. door 4 m as van de vulkaan Vesuvius werd bedolven. ‘ het is nu nog rustig om mij heen’
Waar ik dan naar kijk als oud wethouder verkeer. Er zit een gat in de weg ( in Italië ontelbare). 2 mensen komen net een emmer met koud asfalt. Stoppen het gat vol en rijden er een aantal keren met het wiel van de auto over. Klaar!
Rond Napels hebben ze straten met grote keien, dat is helemaal niet te fietsen. Het is een grote zone voor het testen van schokbrekers. Mijn fiets is er goed door gekomen. Mijn achterste heeft ook veel te verduren gehad! Kan het echter niet bekijken.

Ik sta op camping Spartacus in Pompei. Er zijn ook caravans te huur. Sober ingericht met een 2 personenbed, toilet en wastafel.
Mijn tentje staat op enkele meter van zo’n caravan. Blijkbaar is het warm daarbinnen, de ramen staan open. Een man en vrouw ca. 40 jaar groeten mij en betrekken begin van avond de caravan.

Ik heb mijn eten op en 20:30 uur wordt het donker. Ik probeer maar te slapen. Rond 24 uur schik ik wakker van kreten van een vrouw.
Ik ben klaarwakker en luister. Het zijn geen noodkreten maar plezierkreten. Ik luister. Het zijn mijn buren ze bedrijven de liefde. Ze zeggen ook dingen tegen elkaar, maar ik versta het niet maar begrijp de aanmoedigingen wel.
Het liefdespel duurt voort. De open ramen laten mij en de omgeving meegenieten. Meer detail zal ik niet weergeven.
Ik heb mijn uren nachtrust wel gekregen, maar dit was een ervaring die ik nog niet had meegemaakt
….
Spin.
Vanmorgen; Een vrouw uit GB, volgens het camper nummerbord, trekt van schrik haar hand terug uit de electriciteitkast. Heb ik weer; vraag in het Engels of ze een schok kreeg. Nee. Er zit een spin in de kast. Veel erger dan een schok gezien haar gelaat uitdrukkingen hoe erg dat is. Ik kijk in de kast, maar zie geen spin. Met een angstig gezicht wijst ze hem aan. O, het is de broer van Maxi, dus Mini en ik ben voor beiden niet bang. Trek de stekker er uit en geef hem haar, nadat ze hem goed heeft bekeken. Haar gezicht vertoont nog steeds angst. Iets wat ik niet heb, maar wel begrijp.
Mijn goede daad vandaag weer gedaan.

——————————————————————————

——————————————————————————

01 sept 2018 vrijdag
Pompei 
xx km

——————————————————————————-

2 sept 2018 zondag
Pompeïï
xx km

Fietsten berg op of de bus?

Vanmorgen om 09 uur op de fiets om de Vesuvius te beklimmen. Moet eerst ca 10 km door de voorsteden van Napels. ? Dan gaat het berg op. Ik klim als een Berggeit, maar dan ineens besef ik, dit moet ik niet doen. Dit is te gek. Ik ben al even aan het twijfelen en zoals men zegt’ bij twijfel niet inhalen. Ik keer om en ga via het station naar de camping
Gisteren hoorde ik dat je vanaf het station ook met de bus de vulkaan op kan. Ik hoef na 1000 km niets meer te bewijzen. Waarom niet met de bus. Ik fiets er langs om navraag te doen. Kosten 12 euro, maar zegt de dame van de ticket – verkoop, de fiets mag niet mee!
Ik kan er wel om lachen.
Op de camping ca 500 m van het station maak ik alles klaar voor de bustocht.

Binnenpraters
Ik koop een kaartje en de bus staat klaar. We rijden een stuk over de snelweg en dan gaat het berg op. Ik herken plekken waar ik vanmorgen ook was. Ik maak wat foto’s van de baai van Napels. Toen ik opweg ging zag de top in de wolken. Het is een heftige rit met haarspeld bochten. Soms moeten we stoppen om ruimte te maken. Motorrijders zetten de bus vast en moeten terug anders halen we de bocht niet. Steeds voor de bocht toetert de chauffeur; het werkt want andere bussen staan soms voor de bocht stil. Hoe hoger we komen hoe meer grijs. Ik ben in de wolken. Bij het eindpunt is verderop niets te zien. Vanaf daar is een wandeling naar de krater van 3 km. Kosten 10 euro voor het nationale park. Ik vind het best, er is niets te zien door de bewolking. Een uur loop ik rond. Mijn bus gaat 14:45 uur terug. Twee uur na aankomst. Dan zie ik na een uur een stadsbus naar Pompei. Mensen stappen in en betalen. Doe ik ook euro 3,10 voor een buskaartjes.Terug via de zelfde route. Had ik op de heenweg ook kunnen doen. Was ik voor de helft van de kosten klaar.

Binnenpraters
Ben toch weer door die ‘binnenpraat mannen met kreten, ‘Manjefeike Tour’ binnen lokt. Dacht ervaring te hebben, maar ben ook gewoon toerist op de fiets.

Morgen terug!
Nu bezig met de voorbereidingen voor morgen, de terugvlucht. Nog 30 km door de stad naar het vliegveld. Een reis met vele verhalen die hier stopt.
Fb vrienden. Henk is even op weg naar huis. Nu naar vrouw en kinderen.

Nb : ‘ ik nam de witte kleding, ‘hagel wit’ mee, nu is alles een beetje grijs en ruikt vast niet lekker. Gelukkig heb ik een flesje met geurtje voor de terugreis!
Fb vrienden leuk dat jullie mij volgden

Annelies van Delzen Heel erg bedankt voor je prachtige reisverslag
Ik heb ervan geleerd dat ik me door alleen mijn leeftijd nergens van moet laten weerhouden
Wens je een heel behouden thuisreis

3 sep 2018 maandag
Pompeïï- Vliegveld Napels
xx km

Ochtend spits.

Terugreis
Ik slaap onrustig en 06:30 uur stap ik uit mijn tentje. Het inpakken van de tassen moet nu iets anders. Wat als handbagage meegaat moet in een kleine tas, de rest gaat in een verzameltas. Het is 28 km fietsen door de voorsteden van Napels en dan in de ochtendspits. Het valt mij op dat alle auto’s wel blikschade hebben. IK ben niet bang maar je moet ogen voor en achter hebben en goed laten zien wat je wilt. Zo’n drukte ken ik in Nederland niet. En daarbij dat elke weg vol scheuren, grote keien of verzakte putten zit. Maar ook dit weer gehaald. Heb er 2:20 uur over gedaan en nu op het vliegveld wachten. Wel een bijzondere wandschildering op de foto gezet.

 

 

Om 07:00 uur fiets ik van de camping

—-

24 aug 79 na Chr.

Vandaag toch echt Pompei bekeken.

Tijdens de vulkaan uitbarsting en werd de stad met 3 tot 4 m as en puin bedolven. Ondanks de ramp hebben we nu een goed beeld van hoe men toen leefde. Alexandro de gids heeft het met een mooi verhaal duidelijk gemaakt. Daarom en selfie met hem en een foto van mij met als bijschrift; ‘ Het is een kleine stap, met bijna 2000 jaar geschiedenis!

17 opmerkingen

1 keer gedeeld

Letty Wilmink Ik vind dat liggende mens zo schokkend. De wetenschap van die vulkaan en die bedolven mensen. Ik heb op nisiros ( Grieks eiland) in een vulkaan gelopen. Er was een plek waar het borrelde. Heel eng. Stilstaan kon niet, dan smolten je schoenen aan de vl…Meer bekijken

Henk Nijland Was hier nabij ook . Ik heb op camping Solfoltara gestaan vader en kind omgekomen. Camping nu gesloten.

Gerrie Simons Waarom zet je jouw tentje ook zo dicht bij, dan kun je ook alles horen.

Henk Nijland Ze staan allemaal zo dicht bij.

Annemieke Kok Geweldige verhalen en belevenissen Henk, een plezier om iedere dag te lezen.

Henk Nijland Dank Annemieke Kok

Henk Nijland Heb ik ook daarom dat ik het deel wat ik meemaak. De titel heb ik al. ‘ lange Reizen , korte behalen.

Henk Nijland Het is een kleine stap, maar vanaf Pisa bijna 1000 km fietsen.

Yvonne Tönnissen Je maakt het mee hoor .
Leuk om je avonturen te volgen. Het verveelt nooit

 

Ineke Knuiman Je maakt heel wat mee op je reis Henk!! Respect voor je voor al die zware kilometers die je fiets, maar ook voor de manier waarop je verslag doet. !!

Marja Dijkhuizen Wat een geweldig verhaal weer. Jij maakt ook dingen mee. Niet te geloven. Geweldig

Wil van der Want-Sikking Wij zijn er ook geweest Henk erg leuk en toch indrukwekkend.

Ida Arendsen je kunt je verhalen zo bundelen en uitgeven geweldig.

Dianne de Geus Volgens mij heb je genoeg stof voor een boek

Lisette Verhoef Je maakt zo wel wat mee zeg!

Koos Kampschreur Weer een heel mooi verslag Henk! ‍♂️

Marco Holtus En dan denk je alle meegemaakt te hebben Henk.

Willy Engel Geweldig

Martin van der Kwast

Beheren

Trudy Elsinga

Beheren

Henk Nijland

31 augustus om 15:32 ·

Vandaag een echte rustdag bij de tent. Schrijven en overdenken. Dan moet ik bekennen , alle Fb vrienden hebben mij de ‘ hemel’ in geprezen , maar ik moet nu een paar dingen rechtzetten; ik ben wel van Pisa naar Napels gefietst ;
Ik heb bij Pisa ca 5 km over de snelweg gefietst;
Ik heb onderweg druiven uit de wijngaard gepikt;
en vanaf het veld een watermeloen gehaald;
ik heb dagelijks 5 tot 8x in het openbaar, langs de weg staan te plassen.(3 tot 4 liter ) water moet er ook uit.

Ik heb alle Fb reacties nog een keer gelezen; kanjer, topper en geweldig, zijn de meest je gebruikte opmerkingen. Maar ik ben ook gewoon een mens. ‘s Nachts angstdromen. Mijn rem werkt niet meer berg af; mijn giropas komt niet uit de automaat en ook geen geld.
Komt goed! Rustig blijven.

Ik heb zoveel mooie mensen ontmoet en jullie reacties.
Het was een pelgrimstocht die ik op eigenwijze heb ingevuld. Veel van mijn emoties heb ik de voorgaande weken beschreven. Op de foto de voorkant van mijn stuurtas. Ik ben een Pelgrim op weg naar Rome.
Ik heb er weer over nadacht. God heeft voor mij de betekenis ‘GOED’. Geloof in het goede van een mens. Het goede,zal ons verder brengen. Verder op de stuurtas een relikwie van de heilige Karel gekregen van Karel Schols
Jullie waren mijn ‘morele oplader’. Mijn vrouw wil ik bedanken voor de vrijheid die ze mij geeft, mijn kinderen en de vele bemoedigende en onder steunende berichten. Maar natuurlijk ook de fb vrienden voor de vele bemoedigende antwoorden

Nb.
Ik heb een lichaam als een jonge God, maar; Het zit in een oude verpakking.